ดําเนินรายการนะครับ วันนี้จะพูดถึงเรื่องของ
ผิดที่ใคร สําหรับเหตุอินทรีย์ที่เกิดขึ้น
คือมันมีตัวของบทความนึงในตัวของบล็อกดอลนะครับ ก็จะพูดถึงเรื่องของที่ว่า
fitness ชี้ภัยไซเบอร์ในไทยพุ่ง3เท่า a i
กลายเป็นอาวุธหลักของแฮกเกอร์อันนี้คือตัวของหัวข้อนะครับ ทีนี้ทางฝั่งของบอก non เนี่ยเขา
ก็เอาตัวของหัวข้อนี้ไปโพสต์นะครับ ในเรื่องของที่ว่า
สาเหตุที่ภัยไซเบอร์ในไทยยังสูง ส่วนหนึ่งก็ขาดแคลนบุคลากร
องค์กรไทยโดยเฉลี่ยมีคนดูแลความปลอดภัยเต็มเวลาไม่ถึงหนึ่ง เปอร์เซ็นต์และมีทีมเทรดทั้งติ้งแค่
6% เท่านั้นนะครับ อันนี้เป็นการอ้างอิงจากข้อมูลของทางฟอร์ตี้เน็ตนะครับ
อันนี้คือข้อมูลทีนี้เราลองกลับมาที่ตัวข่าวแล้วก็เดี๋ยวผมจะอ่านให้เต็มๆ ก่อนที่จะไปพูดถึงในข่าวนี้นะครับ
รายงานจากโฟร์ติเนตร่วมกับไอดีไอดีซี นะครับ
พบว่าภัยคุกคามไซเบอร์ในไทยเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว โดยเฉพาะการโจมตีที่ใช้เอไอเป็นเป็นเครื่องมือหลักเกือบ
60% ขององค์กร เคยเจอภัยลักษณะนี้ในปีก่อนหน้า
และกว่า 90% พบแนวโน้มการโจมตีด้วยเอไอเพิ่มขึ้น
2 ถึง 3 เท่า การใช้เอไอทําให้ภัยคุกคามซับซ้อน
แล้วก็ตรวจจับยากขึ้น เช่น อีชิง อัตโนมัติการปลอมแปลงด้วย dieft
fake หรือการขโมยข้อมูลล็อกอินขณะ องค์กรในไทยส่วนใหญ่ยังไม่พร้อมรับมือมีเพียง
9% ที่มั่นใจในศักยภาพการป้องกันและกว่า
40% ต้องยอมรับว่าตามไม่ทัน พัฒนาการของเอไอ
นอกจากนี้ภัยที่พบบ่อยครั้งยังมีฟิชเชิ่งเรอตแวร์การเจาะคราว และซัพพลายเชน
แต่ภัยที่สร้างความเสียหายมากที่สุดกลับเป็นช่องช่องโหว่ที่ถูกมองข้าม เช่น การตั้งค่าระบบผิดพลาด
และการไม่อัพเดตแพตช์ โดยหลายกรณีถูกตรวจพบช้าเกินไปนะครับ
อีกมุมปัญหาใหญ่คือการขาดแคลนบุคลากร โดยเฉลี่ยองค์กรไทยมีผู้ดูแลความปลอดภัยไซเบอร์เต็มเวลาไม่ถึงหนึ่งคนต่อพนักงาน
100 คน มีเพียง 6%
ที่มีทีมเทรดแฮมติ้งโดยเฉพาะแม้องค์กรจะเริ่มหันมาลงทุนในระบบป้องกัน เช่น ซีโรทรัส
แล้วก็การผสานความปลอดภัยกับเครือข่ายซิกเก็ตตี้บวกเน็ตเวิร์คกิ้งนะครับ แต่การให้การใช้งานเครือข่ายที่ไม่เชื่อมต่อกัน
จึงทําให้การจัดการซับซ้อนหลายองค์กรจึงเริ่มรวมผู้ให้บริการเพื่อเพิ่มความเร็วในการตอบสนองและเห็นภาพรวมของระบบได้ชัดเจนยิ่งขึ้น อะอันนี้คือตัวของเนื้อหาข่าวที่เกิดขึ้นที่ทางฝั่งของบอร์น่อนเค้าลงไว้นะครับ
โดยที่อันนี้เป็นข้อมูลจากมาทางฝั่งของเปอร์เซ็นต์นะครับ ก็ผมเข้าใจว่าเค้าน่าจะจัดเป็นงานสัมนาสักอันนึง
แล้วก็ทางบอกน้องเข้าไปสรุปข้อมูลมาให้ นะครับ
ทีนี้ถ้าเราวนกลับมาเรื่องนึงคือเรื่องของตัวหัวข้อนี้ครับ เค้ามีพูดถึงอะเดี๋ยวผมค่อยไปตรงตัวตัวตัวตัวของโพสต์ของผมบอกเราในช่วงท้ายสุดนะครับ
แต่ว่าพาร์ทแรกหลักหลักเลยครับ คือเรื่องของตัวเอไอนะครับ
โอเคเอไอทําให้ตัวของการภัยคุกคาม หรือว่าตัวของเทรดต่างต่างเนี่ย
มันก็ทําให้เออการโจมตีความซับซ้อนมากขึ้น จริงจริงนะครับ
แต่สิ่งนึงที่ผมรู้สึกว่าในพาร์ทนี้เนี่ยมันจะวนกลับมาเรื่องเดิมคือเรื่องปัญหาของโปรดิวเซอร์ ที่มีการจัดการอย่างไม่เหมาะสมในหลายหลายองค์กร
ผมแบบนี้แล้วกันคือ และหลายองค์กรครับ
ในประเทศไทยเองเนี่ย พาร์ทแรกเลยเขาไม่มีเรื่องของ
คือในตัวองค์กรหลายๆที่ครับ เขามักจะไม่มีความ aware
ตัวของยูสเซอร์เนี่ยจะใช้เครื่องอะไรมาใช้งานในองค์กรก็ได้ และรวมถึงแน่นอนในหลายองค์กรเองไม่มีการทําเรื่องของบีวายโอดีคือไม่มี
การเตรียมลักษณะของเน็ตเวิร์คหรือเครือข่าย โดยเฉพาะสําหรับในการใช้งานคือเครื่องของตัวเองเน
แยกออกมาไม่มีในพาร์ทนั้นนะครับ เออมันกลายเป็นว่าตัวขององค์กรส่วนใหญ่ยังคงให้ทางเปปปาร์ตี้นะครับ
ที่เข้ามาทํางานให้เนี่ย ใช้เครื่องส่วนตัวนะครับในการทํางาน
ทีนี้ประเด็นคือไอ้ไอ้การใช้เครื่องส่วนตัวที่ว่า นั่นหมายความว่าอะไรครับ
หมายความว่าตัวของยูสเซอร์นั้นมีสิทธิ์เป็นแอดมิน มีสิทธิ์ที่สูงสามารถทําอะไรก็ได้
บนเครื่อง ซึ่งนั่นหมายความว่ามันคือการนําความเ
4 ยงมาที่ตัวองค์กรครับ ดังนั้นเนี่ย จริงจริงแล้วเนี่ย
ในพาร์ทนึงเลยมันมี 2 ส่วนเนาะ ส่วนที่ผมพูดไปแล้วคือเรื่องของที่ทําให้ตัวของยูสเซอร์ไม่ได้เข้าใจหรือไม่
ได้ทราบหรือแยกแยะไม่ออกว่าอันไหนคือเทรดอันไหนคือการทํางาน ปกตินะครับ
ซึ่งในจุดนี้คือจุดที่ต้องมีการ awareness เออ ถ้าพูดตามตรง
ถ้าผมมองไปที่ตัวของทางบริษัทต่างต่างก็ต้องมีเรื่องของการ awareness ทีนี้จะ ware an
awareness ยังไงล่ะอะตัวขององค์กรเองหลายหลายที่
ถ้ามองเป็นแบบบริษัทโดยทั่วไปเค้าก็จะมองว่า เออเนี่ย ตัวขององค์กรเองไม่ได้มี
ทีมงานหรือไม่ได้ใส่ใจในเรื่องของไซเบสตี้ด้วยซ้ํา เพราะว่าถ้าพูดตามตรงคือ
เขาคิดว่าการลงเงินกับเซเว่นซีเคียวริตี้คือเรื่องของการ เปลืองนะครับ
มันไม่ได้ส่งผลต่อยอดสักเท่าไหร่ นั่นคือมุมมองของของหลายๆบริษัท
ซึ่งในจุดนี้ถ้าพูดตามตรงเขาจะรู้ตัวก็ต่อเมื่อเกิดเหตุใดๆ ขึ้นมาแล้วเขาก็ถามหาเรื่องของ
security นะครับ แน่นอนในเรื่องของตัว prevention
ดีกว่า เรื่องของการมานั่งคอย เอ่อ collective อยู่แล้วนะครับ
ดังนั้นเนี่ย การป้องกันถือว่า เป็นเรื่องสําคัญมากๆ แต่กลับกัน
ถ้าสมมติองค์กรเหล่านั้นยังไม่ได้ให้ความสําคัญในการป้องกัน เออพูดตรงๆ
ผมคิดว่าไม่ต้องเอไอเทรดธรรมดา ก็ถูกโจมตีได้นะครับ
เออดังนั้นเนี่ย ในส่วนของข้อมูลที่พักของทางฝั่งของเฟอร์นิเจอร์ให้มา
ผมคิดว่ามันมองเป็นเป็นเป็นพาร์ทของโกลบอลมากกว่านะครับ คือไม่ต้องใช้คําว่า keyword เป็น
a i หรอก พูดตามตรง คือต่อให้เป็น fishing
บ้านบ้านธรรมดาทั่วไป ก็ยังมีหลายองค์กรที่เป็นตัวเป็นเหยื่อได้ครับ
ไม่ไม่เกี่ยวเลยว่า จะต้องเป็นเอไอหรือไม่นะครับ
ดังนั้นไม่จําเป็น ไม่ต้องเกี่ยวนะครับ
ทีนี้พาร์ทต่อมาคือเรื่องของตัวที่เป็น เอิ่ม
ฟิชชิ่งเร็นซัมแวร์การเจาะที่คราว supply chain ต่างๆ พวกนี้นะครับ
ก็เป็นภัยที่ต้องบอกว่า เอิ่ม ถ้าเป็นองค์กรขนาดใหญ่
เขาไม่ได้มองข้ามครับ หรือจริงๆ ต้องมองว่า startup ส่วนใหญ่
เดี๋ยวนี้ก็ค่อนข้างมีความเชี่ยวชาญในเรื่องของเทคโนโลยีเนาะ ดังนั้นจริงจริงแล้ว start up
แล้วก็ตัวของทาง enterprise ต่างต่างก็มีความพยายามป้องกันในส่วนของ
cloud ในส่วนของ solution ในการป้องกันตัวของอะไร ซ่อมอะไร
ต่างๆ หรืออะไร พวกนี้อยู่แล้วนะครับ
เออ แต่อีกส่วนนึงก็ ต้องวนกลับมาที่พาสของ User
เหมือนกันครับว่า user นั้นมีความ aware แค่ไหน และ user ถูก end
force ด้วย policy แค่ไหนคือในวงก็หลายหลายองค์กรครับ
ผมได้พูดคุยกับหลายหลายองค์กรหลายหลายที่นะครับ ที่เคยถูก hack มาก่อนเนี่ย
สิ่งที่สําคัญเลยที่เราเรามักจะเจอ ก็คือตัวขององค์กรเนี่ย
มีกฎแหละคือเค้ามีตัวของไอ้โซ่ของบริษัทชั้นหนึ่ง หรือจะอะไรก็แล้วแต่ที่บอกว่าโอเคชั้นมี
cyber security แล้วนะ แต่ประเด็นคือมีแค่กฎระเบียบครับแต่ไม่มีการถูกบังคับใช้อย่างจริงจัง
พอไม่มีการถูกบังคับใช้อย่างจริงจังมันก็เลยกลายเป็นปัญหาที่วนกลับมาเรื่องเดิมว่า ตัวของยูสเซอร์ยังคงใช้งานทุกอย่างได้อย่างอิสระมากๆ
ทั้งที่จริงจริงแล้วมันอาจมันมันไม่ควรจะเลย ยกตัวอย่างเช่นง่ายง่ายครับ
การติดตามแอพพลิเคชั่นบนเครื่องที่ใช้มาทํางานแบบนี้นะครับ โอเคในพาร์ทนึง เค้าบอกว่า
เป็นงานเอ้ย งานนี้มันเครื่องส่วนตัว
งั้นคําถามคือองค์กรทําไมไม่ให้เป็นเครื่องให้เป็นเครื่องสําอางค์ทํางานโดยเฉพาะให้กับคอมพิวเตอร์ละนะครับ จะเป็นเช่าก็ได้ หรือจะอะไร
ก็ได้แต่มัน นั่นคือการลงทุนของทางทางฝั่งของบริษัทถูกไหมครับ
นั่นหมายความว่าตัวของบริษัทจะ 3ารถควบคุม
การติดตั้งแอพพลิเคชั่นอะไรได้อย่างเหมาะสมมากขึ้นนะครับ เอิ่ม
ผมเคยคุยในประเด็นแบบนี้กับทางฝั่งของบริษัทหลายที่เองที่เขา เออ
บอกว่าเออเนี่ยการลงทุนมหาศาลสําหรับในเรื่องของเครื่องเนี่ย มันจะทําให้ เออต้นทุนสูงนะครับ
ซึ่งผมก็ต้องย้อนกลับถามกลับไปว่า ถ้าอ ย่างนั้นเนี่ยยอมรับความเ 4
ยงได้มั้ยล่ะ ถ้ายอมรับความเ 4 ยงได้ก็โอเคก็ไม่มีปัญหา
ตัวของยูสเซอร์ก็มีความ aware ขึ้นมาเอง
คือการที่เราพยายามบังคับใช้ตัวของกฎระเบียบอย่างเคร่งครัด มันคือการพยายามบอกว่าโอเค
ตัวของยูสเซอร์เองเนี่ยไม่มีความ aware
ดังนั้นเราเลยจําเป็นที่จะต้องมีการสร้างกฎระเบียบขึ้นมา มีการบังคับ โดยตัวของ
application หรือตัวของ confecturetion ใดๆ
บนเครื่องที่ทําให้ไม่ไม่สามารถหลุดหนีไปจากตัวของ กฎเหล่านั้นได้นะครับ
ยกตัวอย่างเช่น การตั้งพาสเวิร์ด การตรวจติดตั้งแอพพลิเคชั่นการ
run application บนเครื่องพวกนี้ทําสามารถทําได้หมดโดยที่ไม่ต้องมานั่งใช้ตัว
solution ใดๆทั้งสิ้นนะครับ สามารถความรู้โซลูชั่นบนเครื่องได้แต่คําถามคือเราทําไหม
ตั้งคําถามตัวโตๆไว้ก่อนนะครับ ซึ่งในพาร์ทนี้เนี่ย
ถ้าอย่างที่ผมบอกก็จะวนมาเรื่องเดิมว่าถ้าอายุเซอร์มีความ aware ไพเซอร์
รับทราบถึงปัญหารับทราบถึง ความเ4ยงต่างต่างเขาก็น่าจะช่วยป้องกันให้ได้ถูกไหมครับ
แล้วไอ้ตัวของกฎระเบียบอาจจะไม่ต้อง สติ๊กเกินไปนะครับ
แต่กลับกันถ้ายูสเซอร์ไม่อะแวร์ สมมุติเรามีคน100,000คน
เราหมายความเอาใหม่เอาใหม่ สมมุติเรามีพนักงาน20,000คนเราจะเชื่อได้ไงว่า20,000คน
มีความ aware ทั้งหมดเลย ไม่มีใครที่จะเผลอจะเอ้อ ขออภัย
ไม่มีใครที่จะไม่เผลอเลยใช่มั้ย จะที่จะตกเป็นเหยื่อ
ถ้าเราคิดว่ามันคือความเ 4 ยง และเราให้ความสําคัญกับมันกฎระเบียบจะตามมาและกฎระเบียบนั้นต้องชัดเจนและต้องมีการบังคับใช้อย่างชัดเจน
ไม่ควรปล่อยให้ตัวคอมพิวเตอร์ดําเนินการใดๆ แบบอิสระจนเกินไป
เพราะนั่นคือไอเรามันของบริษัท ในเกี่ยวกับเรื่องของการทํางานต้องแยกกันระหว่างการทํางานกับที่บ้าน
ถ้าคุณจะทํางานที่บ้าน แล้วคุณจะเห็นย่านแอพพลิเคชั่นบนเครื่องของคุณเอง
ก็มีปัญหาอะไรครับ แต่ถ้าเป็นตัวของบริษัทเค้าพูดตรง
ตรงนะผม ผมผมอ่าเวรที่ทําได้นะครับ
ตอนนี้เป็น wealth visation ฟรีนะครับ สามารถติดตั้งได้นะครับ
แล้วก็เราก็สร้างเป็น way wealthation
หนึ่งตัวขึ้นมาเลยครับ สําหรับในการทํางานโดยเฉพาะแล้วก็
enfford policy ทุกอย่างบน wemware ตัวนั้น
เท่านั้นเองครับ ดังนั้นในพาร์ทนี้ก็จะเป็นส่วนนึงที่
ผมคิด ไม่ใช่ความผิดของบริษัทซะที เดียวอ่ะผม ผมต้องมองว่า
เป็นเรื่องของผู้บริหารหรือตัวของทีมซีเคียวริตี้ เองที่อาจจะไม่ได้มีอํานาจมากพอด้วยซ้ํานะครับ
ซึ่งในจุดนี้ อือ มันตอบไม่ได้หรอ กว่าสรุปแล้วความผิดอยู่ที่ใครมันต้องดูเรื่องของสภาพแวดล้อมการทํางานของแต่ละที่นะครับ
ว่ามันมีอะไรให้แค่ไหน การลงทุนมีแค่ไหนอย่างไรนะครับ อะ
ส่วนถัดมา เป็นเรื่องของตัวเซิร์ฟเวอร์นะครับ
ก็จริงจริงก็ใดใดก็แล้วแต่ครับ ในส่วนของตัวเซิร์ฟเวอร์พวกนี้เนี่ยที่บอกว่าไม่ได้อัปเดต
นะครับ แล้วก็ถูกกระทบช้า เกินไปนะครับ
ถ้าพูดจริงจริงแล้วเนี่ย มันก็จะเป็นเรื่องของกฎระเบียบในเรื่องของการทําพวก
maintenance ต่างๆ คําว่า maintain ต่างๆเนี่ย
หมายความว่าสมมุติเรามีเซิร์ฟเวอร์ทั้งหมดเนี่ย 100
เซิร์ฟเวอร์เราเห็นเซิร์ฟเวอร์ทั้งหมด 100 เซิร์ฟเวอร์จริงหรือไม่
เรามีเครื่องมืออะไรใน การช่วยตรวจสอบ
หรือมีการมอนิเตอร์แค่ไหนในเครื่อง 100 เครื่อง
หรือเครื่องเกินใหม่หนึ่งเครื่อง กฎระเบียบในการทําในการ defly
ในการสร้างขึ้นมาทํายังไงมีความแตกต่างไหม มีสามารถติดตั้ง agent
ได้ไหมตั้งแต่เริ่มนะครับ ตัวของ imate
ที่ใช้ในการติดตั้งเครื่องต่างๆ มีการติดตั้งตัวของ ed r ไหม
มีการติดตั้งตัวของการส่งหลอกไปที่ตัวส่วนกลางไหม ทั้งหมดไม่ได้เกี่ยวกับตัวของบริษัทซะอย่างเดียวนะครับ
จริงจริงแล้วก็เกี่ยวกับเรื่องของตัวทีมงานคนทํางานด้วยว่าโอเคมีทําในส่วนนี้แค่ไหน แล้วก็ไอ้ส่วนของตัวแพตช์ไม่แพทช์เนี่ย
ต้องพูดตรงตรงคือในหลายๆบริษัท คือถ้าเป็นบริษัทที่ใหญ่มากๆ
ก็อาจจะมีเซิร์ฟเวอร์หลายตัวที่โอโหมันอยู่มาเป็น 10 ปีแล้วอ่ะ แต่เขาก็
ต้องต้องต้องใช้ต้องใช้มันต่อ และคอนฟิวเคอร์ชั่นอะไรก็อาจจะทําไม่ได้
เพราะด้วยความที่ตัวของซอฟต์แวร์มันจําเป็นต้องทํานู่นนี่นั่นอะไรก็ว่าไป คําถามคือเราลดความเ 4
ยงในจุดอื่นได้ไหม การลดความเ 4 ยงในจุดอื่นที่ว่าเอาไปอยู่ในตัวของ
interal source ได้ไหม ไม่จําเป็น ต้องค่อยเป็น internet fasting
ได้ไหม ความลําบากของเดฟมักจะเป็นความชิบหายของทีม
security ดังนั้นพวกเทสต์โรเมนต์ต่างต่างยูไอทีเซิร์ฟเวอร์ต่างต่างไม่ควรจะเข้าถึงได้จากอินเตอร์เน็ตนะครับ
สําหรับส่วนพวกนี้เนี่ย จริงๆแล้วเนี่ย
ต้องมาคุยกันแหละอย่างละเอียดนะครับ คือทั้งหมดทั้งมวล
ในส่วนของข้อมูลที่ทางฝั่งของโปรเจเน็ตให้ข้อมูลมาผมไม่ได้บอกว่าข้อมูลเหล่านั้นมันผิด แต่ผมจะบอกว่า เฮ้ย
คุณจะไปโทษที่ตัวของบริษัทอย่างเดียวก็ไม่ได้ในหลายหลายครั้ง เองผมคิดว่ามันขึ้นอยู่กับตัวของคนทํางานเองด้วยตัวของยูสเซอร์เองด้วยนะครับ
ไม่ใช่ไม่ใช่เรื่องของที่ว่า เอ้ย เนี่ย บริษัทไม่ support
นู้นนี้นั้น ถ้าพูดตรงๆ คือถ้าบริษัททุกบริษัทนะครับ
ดําเนินการในการเอ็นฟอร์ซตัวของโปรดิซี กฎระเบียบต่างต่างที่มันค่อนข้างเข้มงวดมากมา
กอะไรเงี้ย การทํางานต่างต่างตัวของยูสเซอร์จะทํางานลําบากมากขึ้น
แน่นอน คําถามคือคุณโอเคกับมันใช่ไหม
ส่วนถัดมาครับ คือเรื่องของตัวเฉดฮั้นนะครับ เออ
เค้าบอกว่ามีทีมงานเทรดทั้น แค่ 6% นะครับ บริษัททั้งหมดมีแค่ 6%
ผมไม่แน่ใจว่าแต่ละที่มี เรียกนิยามคําว่า
เฉินทั้งติ้งเหมือนกันหรือไม่นะครับ ดังนั้นเนี่ย
ผมผมผมไม่สามารถตอบได้ในพาร์ทนี้นะครับแต่ที่แน่แน่คือโอเค ผมเห็นด้วยในพาร์ทนึงคือเรื่องของบุคลากรที่ขาดแคลนมากๆ
ดังนั้นผมถึงทําตัวของเศษเพย์กาขึ้นมานี่แหละ เพราะว่าเพื่อจะอยากเรียนรู้ในเรื่องของตัวไซเบสซิเคียวตี้
อย่างน้อยพื้นฐานจนถึงระดับแอดวานซ์เนี่ย ผมคิดว่าผมมีให้แน่แน่นะครับ
แต่ก็เช่นเดียวกันนะครับ ในพาร์ทนี้เนี่ยมันก็ชวนมาเรื่องนึง
คือแล้วตัวของบริษัทมีการสปอร์ตตัวของพนักงานแค่ไหนในเรื่องของการเทรนนิ่งต่างๆนะครับ ก็ต้องวนมาเรื่องเดิม
ซึ่งคอร์สพวกนี้ครับ หลายหลายองค์กรเองอาจจะมองว่า
เป็นคอร์สที่ค่อนข้างฟุ่มเฟือย ไม่ได้ส่งผลกระทบต่อ business
ในเชิงบวกสักเท่าไหร่นะครับ แต่ถ้ามองในมุมนึงคือ
เมื่อเกิดเหตุ คุณจะมีคนกลุ่มนี้ในการที่จะช่วยรับมือ
หรือถ้าอีกแบบนึงคือก่อนที่จะถูกโจมตีคุณ มีคนกลุ่มนี้ที่เป็นโปรแอคทีฟ
ในการที่จะตรวจสอบได้ว่า เออแอพพลิเคชั่นมันปลอดภัย
จริงจริงไหม ก่อนที่จะเอาไปขึ้นสู่
ข้างนอกโปรโมชั่นให้สามารถเข้าถึงได้อย่างนอกสิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ เป็น enhancement ให้กับตัวของ
Business ดําเนินการต่อไปได้อย่างต่อเนื่อง
โดยที่ไม่ถูกอิสระจากการถูกโจมตี นะครับ
ทีนี้ทั้งหมดทั้งมวลในส่วนนี้เนี่ย มันอย่างที่บอกครับ
บริษัทการซัพพอร์ตก็เรื่องนึง แต่สิ่งที่ขาดอีกเรื่องนึงคือเรื่อง
ความเข้าใจในเรื่องของ cyber security
ของแต่ละองค์กรว่าเข้าใจในเรื่องของ cyber security แค่ไหน
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของตัว user เองตัวของ infra เอง developer
เอง หรือแม้กระทั่งฝั่งของ management เองก็ตามนะครับ เอิ่ม
ไม่ใช่ความผิดของใครคนใดคนหนึ่งอย่างชัดเจน ต้องเรียกว่าครับ
คือเป็นเป็นเรื่องที่ทุกคนต้องให้ความใส่ใจเหมือนกัน จะมาบอกว่า เออ เป็นเรื่องของทีม
security อย่างเดียวก็คงไม่ใช่ เพราะถ้าทีม securety ทําแบบ โอ้ย
สติ๊กทุกอย่างร้อย เปอร์เซ็นต์เลยเนี่ย โอ้
จะมาร้องทีหลังก็ก็ไม่ได้นะครับ ถ้าพูดตามตรง
ดังนั้นผมผมคิดว่าสุดท้ายในพาร์ทนี้เนี่ย มันต้องเอามาคุยกันครับ เออ
ส่วนสําคัญเลย ทีมทีมแน่นอนในทีมพาร์ทนึงก็คงเป็นเรื่องของทีม
security แหละ เขาควรจะต้องมานั่งลิสต์กันแบบว่าโอเค
เขาอยากจะได้อะไรบ้าง เขาอยากจะทําอะไรบ้างในเสนอไปทางฝั่งของผู้บริหารและผู้บริหาร
agree ไหม ผู้บริหารโอเคไหม ผู้บริหาร
เอิ่มให้พลังในการช่วยเข้ามา enford
กับตัวของการทํางานโดยรวมขององค์กรหรือไม่หรือ มีการสนับสนุนเรื่องของบัดเจทเรื่องของตัวบุคลากร
หรือการเทรนนิ่งให้กับตัวของคนของทางบริษัทเองหรือไม่ คําว่า เทรนนิ่งที่ว่า
ไม่ได้หมายความว่าทีมไซเบอร์ตี้อย่างเดียวนะครับ เพราะอย่างที่บอกผมซีเคียวริตี้
อีสต์แมทเทอร์เนาะ ดังนั้นเนี่ย จริงจริงคือมันคือทุกคนน่ะ
ซีเคียวริตี้เอาเป็นเทรนนิงก็เสียเงินครับ โค้ดดิ้งก็เสียเงินครับ
ดังนั้นผมว่าสุดท้ายก็มันขึ้นอยู่กับการลิสต์ แล้วก็มา priority ครับ โอเค
แน่นอนมันไม่ใช่ทุกองค์กรที่จะโอโหมีเงินเป็นแบบ สามารถ
นิ่งอะไรได้หมดทุกอย่างเลย แต่เราต้องมา
นั่งดูก่อนว่ารูทคอร์สปัญหาที่เราต้องการจะแก้ไขคืออะไรก่อนแล้วเราค่อยแก้ในจุดจุดนั้นไปเรื่อยๆก่อนน่าจะดีกว่านะครับ โอเคไป ส่วนนี้ประมาณนี้นะครับ
ขอบคุณท่านมาติดต่อแล้วพบกันใหม่สําหรับวันนี้ลากันไปก่อน สวัสดีครับ