สวัสดีครับกลับมาอีกครั้งกับชิวก็ตีบาเซการาผมสุเมธจิตภักดีบดินทร์ดำเนินรายการนะครับอภิสิทธิ์นี้เป็นสูตรของวันจันทร์ซึ่งก็คือเรื่องของสฟิลด์เดย์นะครับวันนั้นวันนี้ออกมาจากเรื่องของตัวเอเจนซี่วัฒนธรรมการทำงานที่เป็นพิษทำไมไม่ควรมีคนท็อกซิกอย่างก่อนนะครับอันนี้เอามาจากทางเพศบีโนมิกส์นะครับเอิ่มต้องเกริ่นในการนำก่อนนิดนึงครับเอเจนซี่เป็นซีรี่ย์เกาหลีที่พนักงานออฟฟิศต้องดูนับเป็นตัวของซีรีส์ที่ฉายภาพบรรยากาศการทำงานในบริษัทเอเจนซี่โฆษณาที่ดุเดือดเชือดเฉือนเหลี่ยมคมกันในแต่ละวันนะครับทีนี้เนี่ยประเด็นคือมันจะมีเรื่องของการต่อสู้มากมายก่อนที่จะได้ ถึงความสำเร็จนะครับซึ่งในภาคนี้ก็เป็นเรื่องของการต่อสู้กับปัญหามากมายในที่ทำงานทีนี้เราก็เลยมาพูดคุยกันว่าแล้ววัฒนธรรมองค์กรที่เป็นพิษหรือท็อกซิกเขาเจอเนี่ยมันคือยังไงนะครับบรรยากาศการทำงานที่เป็นพิษเป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในทุกอุตสา
6 รรมนะครับบริษัททุกขนาดแล้วก็หากจะมาหาว่าอะไรเป็นเหตุที่ทำให้บรรยากาศทำงานที่ย่ำแย่เราอาจจะโทษว่าเป็นเพราะหัวหน้าหรือเป็นเพราะตัวพนักงานเองหรือเปล่า
แต่จริงๆแล้ววัฒนธรรมองค์กรต่างหากที่บีบให้เกิดบรรยากาศการทำงานที่เป็นพิษขึ้นมาได้นะครับและส่งต่อโดยหัวหน้างานกับพนักงานที่เป็นพิษนั่นเอง ฟอร์บส์ได้แบ่งประเภทของวัฒนธรรมที่เป็นพิษในองค์กรไว้
5 อย่างด้วยกันนะครับ หนึ่ง วัฒนธรรมที่คลั่งไคล้ในการทำงานสวัฒนธรรมการตำหนิทุกคนเพื่อประโยชน์ตัวเองสาววัฒนธรรมการแบ่งแยกเป็นกลุ่มกลุ่ม
4 วัฒนธรรมวัฒนธรรมเผด็จการ 5 วัฒนธรรมความกลัวนะครับซึ่งในที่ทำงานเนี่ยอาจจะมีแค่วัฒนธรรมที่เป็นพิษเพียงอย่างเดียวในนี้หรือบางแห่งอาจมีมากกว่า
หนึ่ง ก็เป็นไปได้เหมือนกันนะครับ ทีนี้ใครในที่ทำงานที่ได้รับผลกระทบจากวัฒนธรรมการทำงานที่เป็นพิษมากที่สุดจากงานวิจัยพบว่าผู้หญิงมีแนวโน้มที่จะออกจากงานเนื่องจากวัฒนธรรมในที่ทำงานมากกว่าผู้ชายซึ่งก็สะท้อนมาจากในซีรีส์ที่นางเอกซึ่งเป็นผู้บริหารหญิงเพียงคนเดียวต้องเผชิญทั้งกับสภาพแวดล้อมในที่ทำงานที่เป็นพิษและเพื่อนร่วมงานที่คอยคติเป็นพิษ
เออท่ามกลางความกดดันของงานเอเจนซี่โฆษณาที่ทุกอย่างต้องขับเคลื่อนไปอย่างรวดเร็วนอกจากนี้ยังพบว่าการสำรวจพนักงาน 9,000
คนในภาคส่วนที่เกี่ยวข้องกับเทคโนโลยีนะครับเกินครึ่งมองว่าที่ทำงานของเขานั้นค่อนข้างเป็นพิษและยังเป็นอุตสา 6
รรมที่มีคนลาออกเนื่องจากวัฒนธรรมในที่ทำงานเป็นพิษมากที่สุดอีกด้วย เมื่อมองจากกลุ่มอายุจะพบว่ากลุ่มเจนแซดและก็กลุ่มมิลเลนเนียมเนี่ยเป็นกลุ่มที่มักจะลาออกด้วยสาเหตุที่เกี่ยวข้องกับวัฒนธรรมมากที่สุดนะครับ
ต้นทุนของวัสดุที่เป็นพิษนะครับ อาจเป็นเรื่องที่วัชร์ออกเป็นตัวเงินได้ยากแต่เรานึกถึงสภาพคอนเซ็ปต์ง่ายๆก็คือเมื่อพนักงานรู้สึกไม่สบายใจที่จะทำงานต่อเนื่องจากบรรยากาศการทำงานที่เป็นพิษก็จะเริ่มไม่ค่อยจดจ่อกับงานที่ทำส่งผลให้ประสิทธิภาพการทำงานที่ลดลงอีกทั้งความเครียดและความกดดันต่างๆนำไปสู่การเบิร์นเอาส่งผลให้เกิดความจำเป็นที่จะต้องลาป่วยแต่เนื่องจากวัฒนธรรมที่เป็นพิษมักจะบีบพนักงานที่รู้สึกไม่สบายใจที่จะต้องลาป่วยทำให้บริษัทก็จะเกิดต้นทุนของการพนักงานมาทำงานก็จริงแต่ทำงานได้ไม่เต็มที่ได้ไม่เต็มความ
3 ารถนั่นเองนะครับทีนี้ทำไมถึงไม่ควรมีคนที่เป็นพิษอยู่ในองค์กรเราเคยมักจะได้ยิน
คำสำนวนที่ว่าปลาเน่าตัวเดียวเหม็นทั้งคลองนะครับงานวิจัยจากฮาร์วาร์ดบิสสิเนสสคูลนะครับชี้ให้เห็นว่าการไม่จ้างคนที่เป็นพิษเข้าทำงานอาจทำให้บริษัทได้รับประโยชน์เป็นเท่าตัวเมื่อเทียบกับการจ้างพนักงานที่มีความ 3
ารถโดดเด่นระดับท็อปเองก็ตามจริงอยู่ว่าพนักงานที่อยู่ระดับท็อป 1%
บนสุดขององค์กรจะช่วยให้องค์กรประหยัดต้นทุนได้ถึง $5,303 จากการที่พวกเขา 3
ารถสร้างผลผลิตออกมาได้มากขึ้นแต่การเลี้ยงไม่จ้างคนเป็นพิษเข้าทำงานจะช่วยให้บริษัทประหยัดต้นทุนไปได้ถึง $12,489 เลยทีเดียว จากการที่ 3
ารถเลี่ยงปัญหาการฟ้องร้องและการลงโทษตามระเบียบหรือผลผลิตโดยรวมที่ลดลงการทำให้แรงจูงใจในการทำงานของพนักงานคนอื่นก็ลงไปด้วยและจากตัวของฮิวแมนแคปิตอลเบลมากิงรีพอร์ตของเอชอาร์เอ็มในปี 2,016
นะครับประมาณว่าการลงทุนจ้างพนักงานคน หนึ่ง จะมีต้นทุนอยู่ประมาณ
$4,129 ฯ หากนั่นเป็นการตัดสินใจที่ถูกต้องก็นับว่าเป็นการลงทุนที่คุ้มค่าแต่โดยเฉลี่ยแล้ว
หนึ่ง ในตำแหน่งมักจะมีคนเข้ามาทำงานอยู่แค่ประมาณ
8 4.8 ปีและจะยิ่งสั้นลงหากเป็นคนกลุ่มมิลเลนเนียมซึ่งอยู่ที่
2.8 ปีเท่านั้น จากงานวิจัยพบว่า หนึ่ง ใน 5
ของคนที่ลาออกจากงานมักเกิดจากปัญหาบรรยากาศของการทำงานที่เป็นพิษและพนักงานกว่าครึ่งก็มีความคิดที่จะออกจากองค์กรที่ทำงานอยู่ในปัจจุบัน นั่นก็หมายถึงว่าบริษัทต้องใช้เงินถึง
200 ยี่ 3,000 ล้าน $1 ฯเพื่อหาพนักงานมาทดแทนคนที่ออกไปในช่วง
5 ปี เมื่อปัญหาความเป็นพิษในที่ทำงานไม่เคยได้รับการแก้ไขนานวันไปก็จะยิ่งบ่มเพาะวัฒนธรรมองค์กรที่เป็นพิษไปเรื่อยๆจนยากที่จะแก้ไข
ทำให้พนักงานที่ดีอาจต้องเลือกเดินทางไปเสียเองเหลือไว้เพียงแค่พนักงานที่เป็นพิษที่ขับเคลื่อนวัฒนธรรมที่เป็นพิษต่อไปจนท้ายที่สุดองค์กรก็จะก้าวเดินไปได้ยากเพราะความผิดนั้นกัดกินองค์กรจนไม่มีใครอยากร่วมกันด้วยอีกแล้วนั่นเอง อันนี้เป็นย้ำอีกครั้งว่าเป็นตัวของการวิเคราะห์และก็เป็นข้อมูลที่น่าสนใจจากตัวของบีโนมิกส์นะครับก็หวังว่าจะเป็นประโยชน์กับใครหลายๆคนอาจจะรู้ตัวและก็ทำการแก้ไขในองค์กรเพื่อที่จะให้ไม่เกิดผลบานปลายนั่นเองนะครับโอเคสวัสดีก็ประมาณนี้นะครับขอบคุณข้อมูลครับกฎหมายสำหรับวันนี้ลากันไปก่อนสวัสดีครับ