สวัสดีพบกันใหม่เหมือนกันชิวๆสโกตีบายเสร็จนาฬิการับความสุขให้จิตภักดีวรรณรายการนะครับอภิโซนที่เป็นโสดของชิวๆสเก็ทตี้นะแต่ว่าหัวข้ออาจจะไม่ได้ชิวๆสักเท่าไหร่นะครับก็คือเรื่องของ ปัญหาเรื่องเซอร์เศรษฐกิจนะครับปัญหาเรื่องเศรษฐกิจในที่นี้คือเรื่องของไซเบัสไม่ได้หมายถึงเรื่องของพวกพีไอต่างๆนะครับเอ่อในพาร์ทนี้ต้องบอกว่าเป็นพระต่อเนื่องจากตัวของการสอบสัมภาษณ์คราวที่แล้วขึ้นคือในช่วงสัปดาห์ที่แล้วเนี่ยก็มีเรื่องของการสอบ
ปฏิบัติน้องที่สมัครงานเข้ามานะครับแล้วก็ให้เขาทําโจทย์แล้วก็มาพูดถึงที่นี่ก็มีประเด็นหนึ่งที่เขาสอบถามขึ้นมาว่าเอแล้วจริงๆแล้วโดยปกติเนี่ยเวลาสมัครงานสายเซเวอร์ซิตี้เนี่ยอย่างทางผมเองซีคิวดีเนี่ย มีการต้องรีควายเซอร์ไหมนะครับต้องบอกว่าโดยส่วนตัวผมอ่ะผมไม่เห็นด้วยกับการรีควายเซอร์เลยคือสิ่งที่ผมมองคือ
คนนั้นทํางานได้ได้ไหมครับดังนั้นคือจุดที่ทําไมเราต้องมีเรื่องของสัมภาษณ์แล้วก็เรื่องของสอบปฏิวัตินะครับสิ่งที่จําเป็นมากๆคือเรื่องของเฟ้นของการทํางานนะครับซึ่งอันนี้ต้องบอกว่า ผมเคยพูดในประเด็นเรื่องของซีเนียร์ของเราไม่เท่ากันไปแล้วนะครับว่าบางคนเนี่ยซีเนียร์เนี่ยเป็นแค่เพราะว่าเค้ามีอายุงานที่เยอะแต่ว่าตัวงานเองเค้าไม่ได้ดีมากนะครับ
อาร์มเช่นเดียวกันในลักษณะของการที่คนมีเศรษฐกิจหลายตัวเลยแต่ว่าพอเรามาคุยจริงจริงพอเราให้เค้าได้ทําแล็บจริงจริงมันกลับกลายเป็นว่าเค้าทําไม่ได้ หรือว่าเค้าไม่มีความสามารถจริงจริงนะครับดังนั้นในพาร์ทนี้จริงจริงแล้วต้องบอกว่ามัน
เฮ้ยปัญหาใหญ่จริงจริงครับถ้าสมมุติเซอร์ดิเคทตัวใดตัวนึงก็แล้วแต่มีชื่อขึ้นมาว่า เศรษฐกิจตัวนี้มีดํานะครับคือจําข้อสอบแล้วไปสอบได้เนี่ยเราเราได้ส่วนตัวผมผมไม่สามารถชาร์จตัวของเศรษฐกิจนั้นได้อีกเลยเพราะผมไม่สามารถแยกออกได้ว่าคนคนนี้เป็นคนที่มีความรู้ความสามารถจริงจึงทําให้สอบเซอร์ผ่านหรือคนคนนี้เป็นคนที่จําข้อสอบแล้วไปสอบ
ผมเคยเจอเรื่องตลกอันนึงซึ่งเป็นตลกร้ายอันนึงนะครับก็คือมันมีข้อสอบของคอร์ดคอร์สหนึ่ง ข้อสอบของคอร์สคอร์สเนี่ยมีข้อสอบให้เลือกสองแบบในการสอบเป็นภาษาเกาหลีก็ได้ภาษาอังกฤษก็ได้ซึ่งแน่นอนออริจินัลเป็นภาษาอังกฤษถูกไหมครับ
ภาษาอังกฤษก็จะมีเรื่องของระยะเวลาในการทําข้อสอบที่เยอะกว่านะครับและก็ตัวของจํานวนข้อสอบก็เยอะกว่า คนหลายๆคนผมไม่สามารถระบุได้จํานวนเท่าไหร่เลือดที่ผสมสารเกาหลีเพราะภาษาอังกฤษและภาษาเกาหลีมีดําทั้งคู่แต่ถ้าภาษาเกาหลีมีจํานวนข้อสอบที่หลุดออกมามันน้อยกว่าเลย
จําข้อสอบเกาหลีแล้วไปสอบแทนไม่ได้ไปสอบภาษาอังกฤษ นะครับซึ่งก็ผ่านถามว่าคนๆนั้นรู้ภาษาเกาหลีไม่ก็ไม่
นะครับแล้วอย่างงี้เราจะวัดยังไงครับว่าคนคนนี้มีความรู้ความสามารถตามสถูเขตนั้นจริงๆตามบอดี้ออฟนอรจของเศรษฐกิจนั้นจริงๆมันหายใหญ่มากแล้วผมเคยพูดมานานมากแล้วว่าผมไม่เคยพูดเลยว่าตัวของเซอร์เคสนั้นๆเนื้อหาไม่ดี นะครับสะเกษตัวของบอดี้ออฟเลสตัวของแก่นของมันตัวของคอนเทนต์ของมันมันดีมันมีมันมีความรู้ที่ดีแต่ไอ้การออกข้อสอบชุ่ยชุ่ยการมีจัมพ์นี่แหละที่ทําให้มันลดคุณค่าของตัวเนื้อหาไปและสุดท้ายมันก็กลายเป็นว่าเราไม่สามารถเชื่อถือตัวของเซอร์เคสนั้นได้อีกต่อไป
มันเป็นปัญหาใหญ่มากครับแล้วผมก็เลยโดยส่วนตัวผมผมไม่สามารถ ตกตะกอนทําความคิดได้กับเรื่องของการแยกคนว่าคนไหนเป็นคนที่เป็นคนสอบเสร็จจริงๆคนไหนเป็นคนที่เอ่อสอบแบบจําไปสอบนะครับดังนั้น
ผมก็เลยเลือกเชื่อเลือกที่จะไม่เชื่อครับเลือกที่จะไม่เชื่อไปเลยว่าสะอึกนั้นมีความน่าเชื่อถือและผมมาวัดในเรื่องของตัวที่ผมออกข้อสอบเองเทรนด์มากกว่าถ้าเขาทําได้ตามที่ผมกําหนดมันก็โอเคผมก็แล้วเค้าทํางานแค่นั้นเลยแล้วตอนนี้เป็นแบบนั้นแล้วผมก็คิดว่าทัศนคติเขตเหล่านั้นยังคงไม่แก้ไขปัญหานี้ยังคงปล่อยให้มีปัญหานี้ต่อไป ผมก็ยังไม่เชื่อมันต่อไปครับ
นั่นคือส่วนที่ผมคิดและทํานะครับอันนี้ก็เป็นเอกชนที่มาเล่าสู่กันฟังละกันว่าทําไมผมถึงไม่ยึดติดกับเรื่องของสติเลยว่าเห้ยถ้าคนจะมาสมัครงานกับผมต้องมีสุรเหตุตัวนั้นตัวนี้ก่อนเข้ามาทํางาน นะครับโอเคในส่วนนี้ก็ประมาณนี้นะครับขอบคุณทุกทุกท่านที่เข้ามาติดต่อและพบกันใหม่สําหรับวันนี้ลากันไปก่อนสวัสดีครับ