สวัสดีครับกาแฟก็ชิวๆสควอตี้บายเซ็กเนกานะครับผมสุเมธจิตรภักดีวารินทร์อํานวยการนะครับแอบเป็นสสนี้ยังเป็นสูตรของวันจันทร์ซึ่งก็คือรถของซอฟท์สกิลเดนะครับวันนี้เราพูดถึงเรื่องของอย่าใจดีมากไปจะโดนเอาเปรียบไม่รู้ตัวนะครับเอ็ดนี้เอามาจากทางฝั่งของมิชชั่นเดอะมูนนะครับเขาก็มีการเรียบเรียงเรื่องของเอ่อการที่คนดีมักจะถูกเอาเปรียบนะครับทีนี้เราจะทํายังไงว่าไม่ถูกเอาเปรียบนั้นคือส่วนที่ตัวของทางมิชชั่นหนึ่ง เค้าพยายาม
สร้างเกราะป้องกันให้กับคนใจดีทั้งหลายนะครับ โอเคซึ่งเอ่อในพาร์ทของตัวถ้าอยากใครอยากอ่านตัวเต็มก็
3ารถเข้าไปอ่านที่ตัวของเพจเฟซบุ๊กไม่ใช่เรื่องหนึ่งได้นะครับทีนี้เราพยายามจะสรุปยอดกันนะครับโอเคในส่วนของตัว การที่พยายามป้องกันคนดีเนี่ยมันก็ต้องสร้างเส้นแบ่งเนาะว่าจะทํายังไงว่าอันนี้คือรับได้อันนี้คือรับไม่ได้นะครับอย่าทําเกินไปกว่านั้นนะครับก็เส้นแบ่งที่ว่าก็จะอาจจะสร้างโดยการที่หนึ่งนะครับวาดภาพหรือเขียนเส้นแบ่งของเราให้ชัดเจน
เมื่อถามว่าอะไรคือเหตุผลที่ กระทําสิ่งหนึ่งสิ่งใดกับคนคนนึงแต่ไม่กล้าทําสิ่งเดียวกันกับคนอื่นเชื่อว่าหลายคนต้องตอบเป็นสิ่งเดียวกันว่าเพราะเส้นแบ่งขอบเขตที่แต่ละคนขีดมันไม่เท่ากันเส้นวางขอบเขตของคนส่วนตัวโลกส่วนตัวสูงอาจจะกว้างกว่าคนที่เปิดกว้างกับคนอื่นก็เป็นได้
แล้วจะเห็นแล้วจะเป็นอย่างไรเมื่อเราไม่รู้ว่าเส้นแบ่งของเขาอยู่ตรงไหนหลายครั้งผู้คนก็มักจะลองทําไปก่อนโดยคิดว่าถ้าเขาไม่โอเคก็คงจะปฏิเสธมาเอง วิธีการนี้เรียกว่าการทดสอบขอบเขตเนี่ยก็คือเทสซิ่งบัลราวลี่ที่หลายคนทํากันเป็นปกติทว่าเราต่างรู้ดีกันว่าการปฏิเสธนั้นยากกว่าที่คิดในหลายบริบทสุดท้ายก็โดนรุกล้ําขอบเขตโดยที่ไม่เต็มใจและทําอะไรไม่ได้การป้องกันตัวที่แข็งแรงจึงหมายถึงการสร้างเส้นแบ่งที่ชัดเจนด้วยการถามตัวเองว่าหากเกิดกรณีสมมติบางอย่างกับเราตัวเราจะมีขอบเขตอยู่ตรงไหนรับ
คิดถึงตรงไหนที่สําคัญคือการหาวิธีรับมือเมื่อเหตุการณ์เกินเลยเส้นแบ่งที่เราขีดคําว่ารับได้นะครับเช่นเดียวกันครับการเคารพเส้นแบ่งของตัวเองก็เป็นสิ่งสําคัญเช่นเดียวกันเสมือนกับกฎดําเนินชีวิตที่เราต้องปฏิบัติโดยที่ไม่ปล่อยข้อยกเว้นนี้ ให้กับใครบางคนโดยไม่จําเป็นเพราะหากเรามีเส้นแบ่งแค่ไม้สื่อสารผ่านการปฏิบัติอย่างเคร่งครัดก็ทําให้คนอื่นมองไม่เห็นเส้นแบ่งของเรานั่นเอง
สองสร้างระบบจักรวาลของตัวเองแม้ว่าเราอยากจะดีกับทุกคนครับอยากจะให้มีความเท่าเทียมกันแต่ก็ต้องยอมรับว่ายิ่งควบคุมมันเรื่องยากมากนะครับเพราะเราไม่ 3
ารถคาดเดาได้เลยว่าคนคนนั้นจะตีความศาลของเราได้ตรงเจตนาต่อต่อเราที่ทําหรือไม่นะครับ การสร้างระบบจักรวาลของตัวเองขึ้นมาจึงเป็นสิ่งจําเป็นสมมุติว่าตนเองเป็นพระอาทิตย์และมีคนมากมายโคจรอยู่รอบๆแต่ละวงโคจรย่อมได้รับจํานวนความร้อนและก็แสงที่แตกต่างกันออกไปยิ่งใกล้มากเท่าไหร่ก็จะยิ่งรับแสงและความร้อนมากขึ้นเท่านั้นยิ่งห่างออกไปก็ยิ่งได้รับความเข้มน้อยลงนั่นเองเมื่อเล่าและหรือสื่อสารกับคนอยู่รอบตัวให้เป็นเช่นนั้นแล้วบางเรื่องจะ
3ารถบอกกับคนวงใกล้แต่ไม่ 3 ารถบอกรายละเอียดกับคนวงไกลได้
เพราะอาจเกิดการสื่อสารที่คลาดเคลื่อนได้ง่ายใช่ว่าจะต้องไม่เล่าและทําเหมือนเขาเป็นคนเมืองนอกที่หลุดวงโคจรออกไปให้เขารู้สึกไม่สบายใจ แต่ให้เรากลั่นกรองข้อมูลให้เหมาะสมกับคนคนนั้นตามระยะที่ห่างกันออกไปของตามวง
ของจักรวาลนะครับข้อ3 ช่วยเหลือในส่วนที่ไม่ต้องรับผลกระทบหลายคนมักจะสับสนกับคําว่าช่วยเหลือจะช่วยทําจนกลายเป็นว่าเราเข้าไปมีส่วนร่วมในงานของเขาและต้องรับผิดชอบในการช่วยนั้นเมื่อเกิดเหตุผิดพลาดหรือผลกระทบเชิงลบเพียงคนเดียวนั่นเป็นเพราะเราลืมคํานวณไปว่าหากลงมือช่วยแล้วจะเกิดอะไรขึ้นกับเราบ้าง
การช่วยเหลือคนอื่นย่อมเป็นเรื่องที่ดีครับแต่ทุกการกระทํามีความรับผิดชอบตามมาการคํานวณความรับผิดชอบที่อาจเกิดขึ้นก็เป็นกลยุทธ์ที่สําคัญเช่นหากเพื่อไม่คล่องเรื่องของเทคโนโลยีแล้วเข้าไปช่วยทําในพาร์ทนั้นมันจะกลายเป็นความรับผิดชอบของเราไปโดยทันทีกลับกันหากเราช่วยเหลือครั้งนึงโดยตกลงกันว่าจะหาเวลามาสอนเขาใช้เทคโนโลยีเพื่อสะดวกนอกจากจะไม่ต้องรับผิดชอบผลกระทบที่ว่าอาจจะเกิดใส่ข้อมูลที่ผิดพลาดแล้วยัง 3ารถช่วยแก้ไขปัญหาต้นตอที่
เป็นประเด็นของตัวผู้ที่ขอความช่วยเหลืออีกด้วย การคํานวณผลกระทําก่อนช่วยเหลือจึงเป็นเทคนิคที่สําคัญกล่าวคือกุญแจสําคัญในการสร้างกรอบป้องกันไม่ให้คนอื่นเข้ามาเอาเปรียบความใจดีของเราคือการสร้างเขตแบ่งเขตขึ้นมาเพื่อเป็นข้อปฏิบัติของตนเองว่าจะอนุญาตให้คนอื่นปฏิบัติตนกับเราอย่างไรและสรุปจักรวาลขึ้นมาเพื่อเป็นธรรมเนียมปฏิบัติของตนเองต่อผู้อื่นอย่างไรก็ตามการอยู่ร่วมกับผู้อื่นไม่ได้เรียบง่ายเสมอไปหลายครั้งที่เราต้องเจอกับสถานการณ์กลืนไม่เข้าข่ายไม่ออก
หรืออาการน้ําท่วมปากไม่ 3 ารถปฏิเสธไปได้ด้วยสาเหตุต่างต่าง ข้างฝั่งของมิชชั่นทูตก็เลยมีการแนะนํา
3 วิธีปฎิเสธผ่านภาษากายมาครับ หนึ่งคือทํายื่นแบบท่ายืนแบบ 3
เหลี่ยมนะครับหากอยู่ ในวงสนทนาแล้วรู้สึกว่ากําลังโดนล้ําเส้นจากคําพูดหรือบทสนทนา
ให้ลองแยกเท้าออกกว้างประมาณหนึ่ง ช่วงไหล่ปลายเท้าแยกกว้างออกจากกันวิธีนี้จะทําให้คนข้างๆรู้สึกถึงบรรยากาศของการวางขอบเขตหรืออํานาจรอบตัวเรามากขึ้น
สองวางสิ่งกีดขวางตรงหน้าให้รู้ว่าเรามีกําแพงหากเรากําลังยืนตัวเปล่าการยกมือขึ้นมากอดอกเป็นสัญญาณให้คนในวงสนทนารับรู้ถึงการแสดงอาณาเขตก็เป็นหนึ่งในภาษากายที่ใช้ได้ทั่วโลก ขณะเดียวกันหากมีของข้างกายเช่นแก้วน้ํากระเป๋าก็3ารถนํามาวางบังหน้าเพื่อบอกว่านี่คือกําแพงของเราก็ได้
3 หันหลังหนีแบบสุภาพหลายต่อหลายครั้งครับเราต้องเผชิญหน้ากับการกระทําที่ไม่พึงประสงค์จะรับรู้แต่การหันหน้าออกจากวงสนทนาอาจสร้างความกระอาดระอวดมากเกินไปการใช้เทคนิคโพไลท์ไพรหวอดหรือเบือนหน้าออกเพียง
30 ถึง 4 5 องศาก็3ารถสร้างบรรยากาศให้คู่สนทนารับรู้การเปลี่ยนแปลงได้
นะครับก็อันนี้เป็นเรื่องของเอิ่มอย่าใจดีมากเกินไปกับอาจจะโดนเอาเปรียบไม่รู้ตัวนะครับซึ่งในภาพนี้ก็เรียกว่ามีทั้งเรื่องของการสร้างเส้นแบ่งและก็ภาษากายที่เราใช้งานได้นะครับเอ่อซึ่งในภาพนี้ก็เป็นเหมือนกับหัวข้อใหญ่หัวข้อนึง ของใครหลายคนนะครับแต่ว่าผมจะฝากไว้สั้นๆแล้วผมก็บอกน้องๆไว้เหมือนแบบนี้เหมือนกันว่าเห้ยเราช่วยกับคนอื่นได้นะแต่จําไว้เสมอว่าเอ็นดูเขาเอ็นเราขาดคือถ้าเรายิ่งทําอะไรให้มันเยอะเกินไปมันอาจจะส่งผลลัพธ์กลับมาในทางลบก็เป็นได้นะครับดังนั้นการรับงานใดๆอะไรเงี้ยก็ต้องดูความเหมาะสมนะครับโอเคพี่ส่วนนี้ก้อประมาณนี้นะครับขอบคุณทุกท่านที่มาติดตามแล้วพบกันใหม่สําหรับวันนี้ลากันไปก่อนสวัสดีครับ