สวัสดีครับ กับเมย์ จิตรภักดีบดินทร์
ดําเนินการนะครับ ของ ซอฟ กิว เดย์ นะ ครับ วันนี้จะ พูด ถึง
เรื่องของ โตไป ไม่ รุ่ย เจี๋ย นะ ครับ คือ อันนี้ ต้อง บอกว่า
เป็น เอพ พิ โซด ที่ อาจจะ เหมือน เป็น ตกผลึก จาก เรื่องของ ซีรีย์
นะ ครับ ใน เน็ตฟลิกซ์ นะ ครับ ชื่อว่า ความสงบ แน่นอนว่า พาร์ท
นึง คือ มันก็ เป็น การ แต่ง เติม ต่างต่าง เพื่อ ให้มัน ดู มี
สีสัน ต่างต่าง นะ ครับ มี เอกลักษ ณ ์ ที่ ชัดเจน มีความ
สนุก ผมใช้คําพูดนี้แล้วกัน แต่ถ้าพูดตรงตรงแล้วเนี่ย ลักษณะ
นิสัยแบบที่เป็นของลุยเจี่ยเองเนี่ยผมไม่คิดและก็ไม่เห็นด้วยว่ามันควรจะเป็นจริงนะครับ อะขออธิบายก่อนละกัน
สําหรับคนที่ไม่ไม่ทราบหรือไม่ได้รู้ในเรื่องของตัวลุ่ยเจี๊ยะว่า เป็นยังไง โอเค ลุยเจี่ยเนี่ย
เป็นเฮดออฟเทคโนโลยีนะครับ ของทางบริษัทนะครับ
สตาร์ทอัพนะครับ แน่นอน พอเป็นพูดถึงสตาร์ทอัพเค้าก็จะอาจจะหลายหลายคน
อาจจะมองว่า เอ้ย มันต้องถึกมันต้องงานต้องรีบงานต้องด่วน
อันนี้ก็จริงจริงก็เห็นด้วยครับแต่ว่ามันไม่จําเป็น ต้องหยาบคาย
มันไม่จําเป็นต้องด่าทุกคําพูดนะครับ เออ นิสัยของลิเจี๋ย
ค่อนข้างถ้าสําหรับในมุมมองผม ผมจะรู้สึกว่าท็อกซิกมาก
และผมไม่อยากให้คนคนนี้อยู่ในทีม เพราะว่าด้วยความที่การทํางานแบบนี้มันมีแต่เสียกระเสียคือต่อให้เขาเก่งแค่ไหน
แต่ว่า การทํางานโดยปกติเนี่ย มันก็ต้องค่อนข้างเน้นไปที่ทีมเป็นหลักนะครับ
โอเคไอพาร์ทนึงคือเรื่องของความเก่ง ความ3ารถ
อันนี้ผมคิดว่าไม่มีประเด็น แต่การที่เราจะไปเป็นทีมได้
การจะทํางานลักษณะ ของที่เป็นบริษัทได้ในหลายครั้ง
เองการทํางานแบบคนคนเดียว มันคงไม่เหมาะสักเท่าไหร่นะครับ
มันต้องมีเรื่องของการทํางานกับร่วมกับทีมงาน แล้วก็การกระจายงานอย่างเหมาะสม
ซึ่งในจุดนี้ลุ่ยเจียสอบตกอยู่มากนะครับ โอเค
เค้ามีเรื่องของการจัดการเค้ามีการพยายามกระจายงานตามตามซีรีส์เนี่ยก็จะเห็นว่า จะมีช่วงที่มีเรื่องของการ assign
คนนึงทํา u x คนนึงทํา back end คนนึงทํา front end
หรือแม้กระทั่งทําเรื่องของตัวโหลด test หรืออะไรก็แล้วแต่นะครับ
เค้าดูจะเก่งจริงจริงในมุมนั้นนะครับ แต่ถ้าพูดตามตรงคือมันก็ไม่จําเป็น
ต้องด่ากันนิ คือในในซีรีส์ผมไม่อยาก เอ่อ
สปอยล์เยอะนะครับ ผมอยากให้เข้าไปดูเองมากกว่านะครับว่าก๋วยเตี๋ยเป็นคนที่แบบว่าไม่ค่อยไม่ค่อยมีหัวใจสักเท่าไหร่
คือมองเห็นคนอื่นไม่ได้เป็นเพื่อนร่วมงาน ผมใช้คําพูดนี้แล้วกัน
ดังนั้นผมก็เลยรู้สึกว่ามันไม่ค่อยเหมาะสมสําหรับในมุมมองต่างต่างที่ที่ตัวของรุ่ยเจี๋ยสร้างขึ้นมา นะครับ
คือในในในตัวของซีรี่ส์ ผมก็รู้สึกว่ามันสนุกดีนะ
แต่ว่าถ้าเรา นึกถึงสภาพการทํางานเป็นจริง
แล้วเราต้องเจอคําด่าคําหยาบคายจากคนที่เป็นหัวหน้าอยู่เสมอ ผมก็คงไม่แฮปปี้สักเท่าไหร่นะครับ
นั่นคือความเป็นจริงที่เกิดขึ้นนะครับ ทีนี้ผมก็ได้ไปเจอโพสต์นึงของทางคุณธีภากรนะครับ
ถ้าถ้าผมอ่านผิดขออภัยนะครับ ก็เค้าเค้าโพสต์ไว้ในหัวข้อชื่อว่า
โตไปไม่รู้เจี๋ยนะครับ ก็เลยเอามาสื่อแล้วก็มาสรุปข้อมูลให้อีกทีนึง
ผมคิดว่ามันค่อนข้างดีเลยนะครับ ที่ว่าชีวิตจริงเนี่ย
ไม่ได้มีฉากตลกหรือฉากซึ้งมาตัดเลี่ยนแบบนั้นนะครับ และการกดขี่มองลูกน้องเป็นแค่ม้าเป็นแรงงานไม่ได้เป็นมนุษย์
ไม่ต้องมีชีวิตนอกการทํางานเมื่อเกิดขึ้นจริงจริงก็คงไม่มีใครขําสักเท่าไหร่ บทเรียนจากลุ่ยเจี๋ย
จริงจริงแล้วเนี่ยที่ถูกแชร์ออกมามากมายหลายครั้งอยู่ในรูปแบบของการยกย่องว่าดูสิเค้าสร้างทีมได้แข็งแกร่ง หรือทีมต้องมีคนแบบนี้ถึงจะชนะสงครามได้คิดว่านี่เป็นการพยายามจะเชิดชูนะครับ
แนะนําองค์กรแบบที่เป็นออโทริทาเลี่ยนนะครับที่ไม่เพียงกดขี่ แต่ยังเบลอเส้นแบ่งระหว่างการทุ่มเทกับการทําลายชีวิตพนักงานอย่างเกินจริง
มีประเมินมากมายที่มีการกดขี่แบบนี้นะครับ คือมีการทํางานเสาร์อาทิตย์
มีการทํางานแบบที่ดุด่ามีการทํางานที่ต่อวันค่อนข้างแบบ ใช้เวลาเกือบ 24 ชั่วโมง
แต่ก็ไปไม่ถึงไหนก็มีเหมือนกัน ดังนั้นจริงจริงเรื่องของความเหมาะสมในเรื่องของการทํางานเป็นส่วนหนึ่งนะครับ
2 เราเห็นแนวคิดอย่างอย่ายอมแพ้ ทําได้ก็ต้องทํา
อย่าเอาความรู้สึกมาปนกับงานถูกผลักดันผ่าน nerative ของ lije
ฟังดูเหมือนเป็นคําปลุกใจ แต่จริงๆแล้วคือคําร้างสมองที่ทําให้คนไม่กล้า
ความเป็นมนุษย์ของตัวเองในที่ทํางาน 3 ท่านอร์ มา ไลค์ วิธี คิดแบบ
ก้วย เจี๋ย ใน องค์กร จริงจริง คน ที่ ได้ ประโยชน์ ไม่ใช่ ทีม
แต่คือ คน ที่ อยู่ ข้าง บนสุด เพราะ พนัก งานจะ ยอมทน ยอมอด ยอม
ไม่ลา หยุด ยอมรับผิด แม้ ไม่ ได้ผิด คน ทนไม่ไหว ก็ ลาออก
ไปหลุด ไป เพื่อให้ ภาพ ลักษ ณ ์ ของ องค์กร ดูน่า เกรงขาม
น่าเชื่อถือ เพิ่ม ออร่า ให้ คน บนสุด แต่ ข้างใน กลับ โหดร้าย
ยิ่ง กว่า ซีรี่ 4 ถ้าจะเรียนรู้อะไรจากรุ่ยเจี๋ยจริงจริงคงเป็นคําถามที่ว่าทําไมต้องมีคนแบบนี้ในระบบอะไรที่ทําให้คนแบบลุยเจี๋ยกลายเป็นและจะใช้วิธีไหนที่ไม่ต้องใช้ความโหดถึงจะชนะได้
เห็นเป็นคนเปรียบเทียบมากมายครับ ในเรื่องของหัวหน้าแบบลุยเจี๋ย
แต่เก่งงานเสร็จวีเอส หัวหน้าแบบเคนดูแลลูกน้อง
แต่ทํางานไม่ได้เรื่องคิดว่า เป็นคู่เทียบปลอมที่ผิดฝาผิดตัวหัวหน้าเป็นรุ่ยเจี๋ยที่กักขฬะฝันเฟื่องแต่ไร้ความ3
ารถก็มากหัวหน้าที่ไม่สนใจความเป็นอยู่ดูดําดูดีลูกน้อง แต่ธุรกิจก็ไปไม่ถึงไหนก็เยอะ
และองค์กรที่วัฒนธรรมที่ดีดูแลลูกน้องและกิจการรุ่งเรืองก็มีให้เห็นมากเช่นเดียวกัน คิดว่า
จะเอาอย่างหนึ่งมาเป็นเหตุของอีกอย่างไม่ได้ จะเลือกมองเฉพาะที่ต้องการก็ไม่ได้
คิดว่าไม่แปลกที่องค์กรที่ประสบปัญหาอาจคิดว่าเพราะเราอ่อนข้ออ่อนซ้อมเกินไป คนของเรากระดูกอ่อนเกินไป
ทั้งที่แท้จริงแล้วปัญหาอาจมาจากนโยบายทิศทางเบื้องบนที่คมไม่พอ การพูดถึงลุ่ยเจี๋ยในฐานะ
ตํานานเป็นการสร้างโรลโมเดล ผิดประเภทที่อาจทําให้คนคิดว่า
การเพิกเฉยต่อความรู้สึกของคนอื่น คือภาวะผู้นํา
การใช้อีโมชั่นนอลอะบิ๊นท์คือไดรฟ์ และการไม่หยุดพักคือการจงรักภักดี
ทั้งที่ความจริงแล้วมันคือการบั่นทอนคนจนหมดแรง แล้วก็ไม่3 ารถฟื้นขึ้นมาได้อีก
ต่างหากและอาจเกิดการเอาตัวละครลุ่ยเจี๋ยมาเป็น justify
มาให้เหตุผลการกระทําของตัวเองว่าต้องเป็นแบบนี้ถึงจะไปได้สวย ถ้าคุณเคยทํางานกับคนอย่าง lije
นะครับ ในชีวิตจริงคุณจะรู้ว่าแท้ที่จริงแล้วไม่มีใครขอโทษในสิ่งที่ทําให้คุณเจ็บปวด
ฉากซึ้งซึ้ง ไม่ใช่สิ่งที่คุณจะจําและสิ่งที่คุณจะได้มาคือพีทีทีเอสดีเบิร์นเอาท์และความกลัวลึกลึกที่ติดตัวไปอีกนาน
อันนี้คือ บทสรุปอย่างชัดเจนครับ สําหรับในเรื่องของหัวข้อโตไปไม่รู้เจี๋ยนะครับ
ผมคิดว่าส่วนนี้เป็นส่วนสําคัญของต้องแยกกันระหว่างซีรีย์ คือโลกที่เขาสร้างขึ้นมากับ
ชีวิตการทํางานจริงจริงที่เราเจอที่เรากระทํา ผมมองอย่างชัดเจนว่าจริงจริงแล้วเนี่ย
การทํางานต่างต่างมันมีลักษณะของการทํางาน การเมจที่แตกต่างกันในแต่ละองค์กรครับ
แต่สิ่งนึงที่ผมก็ค่อนข้างชัดเจนมากเหมือนกัน คือเราไม่จําเป็นต้องหยาบคาย
เราไม่จําเป็น ต้องให้ให้พนักงานทํางา นแบบ
24 ชั่วโมง คือทําไปแล้ว 15 ชั่วโมงอะไรเงี้ยนะครับผม
ผมก็คิดว่าคงไม่เหมาะสมซักเท่าไหร่เพราะว่าถ้าพูดจริงจริงคือต่างคนต่างมี ชีวิตนะครับที่ต้องใช้นะครับ
ระยะเวลา และก็อีกส่วนหนึ่งคือเค้าต้องมีเวลาในการพักผ่อนครับ
ดังนั้นการมีเวลาทํางานและการพักผ่อน ถือเป็นเรื่องสําคัญของทุกทุกคนนะครับ
การทํางานแบบลูกเจี๊ยะผมไม่เห็นด้วย แล้วก็มองว่ามันท็อกซิกเกินไปสําหรับการทํางานที่เหมาะสมกับองค์กร
อย่างน้อยสุดผมเองก็ถือว่ามองเป็นสตาร์ทอัพเจ้าหนึ่งที่ทําแพลตฟอร์มตั้งแต่ต้นต้นจากศูนย์นะครับ แล้วผมก็พยายาม
ริ้วขึ้นมาเรื่อยเรื่อย แต่ผมก็ไม่จําเป็นที่จะต้องให้พนักงานทุกคนต้องทํางาน
16 ชั่วโมง 15 ชั่วโมงต่อวัน แบบนั้นนะครับ โอเค
ผมอาจจะไม่ได้ใหญ่โต อาจจะยังไม่ได้ เป็น perform
ที่ค่อนข้าง ใหญ่มากๆนะครับ แต่ผมคิดว่าส่วนหนึ่งเลยผมก็มองว่าแพลตฟอร์มนึง
เออ มันก็เริ่มเป็นร่างเป็นตัวขึ้นไปและนะครับ
แล้วก็ การทํางานทั้งหมดที่ผ่านมาในตลอด
4 ปีที่ผ่านมา ผมคิดว่ามันคือการเติบโตในแต่ละก้าว
ที่สําคัญผมไม่ได้มีเรื่องของ การไปขอลงทุนเพิ่มเติม
เพราะว่าผมก็มีทางฝั่งของโคฟาวเดอร์ที่มีการลงทุนกันอยู่แล้วนะครับ แล้วก็เช่นเดียวกัน
สิ่งที่ผมทําต่อผมก็พยายามวางแผนในการไปอนาคต โดยที่ผมไม่ต้องมานั่ง
หาเงินทุนมหาศาล และที่สําคัญคือผมไม่มีการบังคับลูกน้องให้ทํางาน
16 ชั่วโมงต่อวันอะไรแบบนั้นนะครับ
แต่แน่นอนครับ สิ่งที่ผมทํามันอาจจะไม่ได้
เป็นสิ่งที่ถูกต้องก็ได้ ผมอาจจะอ่อนข้อเกินไปก็ได้
จะมองแบบนั้นก็ได้เหมือนกันครับ แต่สําหรับผมผมก็จะมองอย่างชัดเจนว่า
การเป็นแบบด้วยเจี๋ยคือสิ่งที่แย่มากในสังคมการทํางาน นะครับ
ขอบคุณทุกท่านติดต่อแล้วพบกันใหม่สําหรับวันนี้ ลากันไปก่อน สวัสดีครับ