สวัสดีครับใหม่อีกครั้งจะชิวๆตีบ่าย10:00 ผมสุเมธจิตรภักดีบดินทร์ดําเนินรายการนะครับแอบโสดนี้เป็นโสดของวันจันทร์ซึ่งก็คือเรื่องของสอบกินเดนะครับวันนี้จะพูดถึงเรื่องของ
ดอร์เวย์เอฟเฟคนะครับหรือก็คือปรากฏการณ์แทรกแซงความทรงจําขณะที่เปลี่ยนจากพื้นที่หนึ่งไปยังอีกทีพื้นที่หนึ่ง บทความนี้มาจากทางฝั่งของแบรนด์ติ่งนะครับก็เป็นเพจในเฟสบุ๊คนะคะใครสนใจอยากอ่านเรียนตัวเต็มเนี่ยก็
3ารถอ่านได้นะครับ ในตัวของพฤติกรรมที่บอกว่าเราลืมแบบชั่วขณะนะครับอยู่ดีดีก็ลืมเฉยเลยนะครับ
อันนี้เค้าจะเรียกว่าตัวของดอร์เฟย์เฟคนะครับที่มักเกิดขึ้นกับเราเมื่อเดินผ่านประตูหรือว่าเปลี่ยนสภาพแวดล้อมไปยังพื้นที่ใหม่ จึงมีการแทรกแซงความทรงจําขึ้นจนทําให้เกิดการลืมชั่วขณะว่าเราจะเข้าไปที่แห่งนั้นเพื่อทําอะไรนะครับปัจจัยที่เข้ามาแทรกแซงก็คือเส้นแบ่งระหว่างพื้นที่ทั้งที่เป็นรูปธรรมเช่นประตูที่เป็นไปยังอีกห้องนึงหรือการเดินเปลี่ยน
หน้าต่างบนแล็ปท็อปเองก็ตามนะครับทําให้ช่วงเวลาเพียงไม่กี่เสี้ยววินาทีระหว่างรอยต่อของพื้นที่นั้นนะครับราวกับถูกรีเซ็ตข้อมูลจากสิ่งแวดล้อมก่อนหน้านี้ไปเลยทําให้ความคิดจากพื้นที่ก่อนหน้า 3
ารถถูกลบหายไปเมื่อก้าวเข้าไปยังพื้นที่ใหม่ปรากฏการณ์นี้ยืนยันได้จากงานวิจัยของมหาวิทยาลัยนสตูดามนะครับตีพิมพ์ในวารสารcontory journal of expermalficologyในปี
2011 นะครับ แสดงให้เห็นว่าความทรงจําได้รับผลกระทบเมื่อเดินผ่านทางเข้าประตู
เนื่องจากความทรงจําของคนเรามักจะถูกจัดระเบียบตามเหตุการณ์หรือช่วงเวลาต่างต่างเรียกว่าความทรงความจําอาศัยเหตุการณ์หรือก็คือเอพีซอติกเมมโมรี่นะครับซึ่งเกี่ยวข้องกับการรับรู้และก็จะเก็บข้อมูลเกี่ยวกับเหตุการณ์ที่มีการลงวันที่ชั่วคราวพร้อมด้วยความสัมพันธ์ด้านเวลาและสถานที่รวมถึงความรู้สึกเช่นงานวันเกิดครบ 20
ปีทริปไปเที่ยวต่างประเทศกับเพื่อนสนิทหรือช่วงที่อกหักเป็นต้น หรือพูดง่ายๆก็คือว่าตัวของความทรงจําเป็นความทรงจําในลักษณะของชีวิตประจําวันนอกจากนี้ศาสตราจารย์เกรย์เบี้ยวและแวนสกี้นะครับผู้ดําเนินงานวิจัยดังกล่าวได้อธิบายเพิ่มเติมไว้ว่าคนเรายังแบ่งประสบการณ์ทางจิตใจออกเป็นเหตุการณ์ที่มีความสําคัญเรียกว่าแบบจําลองเหตุการณ์ทางจิต
ซึ่งหมายถึงความทรงจําอาศัยความหมายหรือก็คือเสม็ดทริคเมอร์รี่นะครับหรือนิยามสั้นๆก็คือการระลึกถึงระดับดังนั้นเมื่อเราเปรียบเปลี่ยนกิจกรรมจากหนึ่งไปอีกอันนึงนะครับจึงทําให้เกิดกระบวนการทางจิต เรียกว่าการอัพเดทกิจกรรมทําให้สมองลบความทรงจําก่อนหน้าเพื่อมุ่งความสนใจไปยังกิจกรรมใหม่ทันที
เนื่องจากแบบจําลองเหล่านี้มีองค์ประกอบที่เหมือนกันพวกมันอาจแข่งขันกันเองในระหว่างการดึงความทรงจําทําให้เกิดการแข่งขันทางจิตนําไปสู่การหลงลืมแม้ว่าความทรงจําทั้งสองจะชี้ไปที่ข้อมูลเดียวกันก็ตาม แต่ถามว่าปรากฏการณ์นี้มีอันตรายหรือมีความเ
4 ยงหรือไม่นะครับตามข้อมูลการวิจัยเผยว่านอร์เวย์เอฟเฟคเนี่ยเป็นการทํางานตามปกติของสมองซึ่งแสดงถึงกระบวนการแยกแยะและวิเคราะห์สถานการณ์ให้เป็นปัจจุบัน
ส่วนทางด้านจิตใจนั้นกระบวนการนี้ยังช่วยให้เราไม่ต้องใส่ใจกับเหตุการณ์ที่ไม่จําเป็นเสมือนกับการเคลียร์แคชเมมโมรี่ของตัวโทรศัพท์ช่วยให้ทั้งสมองและจิตใจเราโปร่งโล่งสบายในมีพื้นที่ซึมซับสิ่งที่มีความหมายกับชีวิตได้มากขึ้น ดังนั้นไม่จําเป็นต้องกังวลว่าเราผิดปกติหรือไม่แต่หากไม่อยากประสบพบกับตัวของนอร์เวย์เอฟเฟคบ่อยๆระหว่างที่เดินไปยังอีกห้องนึงหรือเปลี่ยนสถานที่
ต้องมีตัวช่วยเตือนความทรงจําเช่นถ้าจะเดินไปหยิบน้ําอาจจดลงบนกระดาษเล็กเล็กบนมือในโทรศัพท์หรือเดินท่องไปเลยก็ได้รวมถึงอีกหนทางหนึ่งที่ช่วยให้เราอยู่กับปัจจุบันได้มากขึ้นก็คือการฝึกสติเจริญสมาธิเพราะหากเรามีสติมากพอนั่นหมายความว่าทั้งสมองและจิตใจเราจะอยู่กับปัจจุบันขณะตลอดเวลานั่นเอง ก็จบไปแล้วนะครับสําหรับตัวของดอร์เวคนะครับก็ถือว่าเป็นเหมือนกับการคลี่คลายเออปมหลายๆคนที่ไม่แน่ใจว่าเอฉันยังโอเคอยู่ไหมปกติดีหรือไม่นะครับแต่ว่าแน่นอนผมก็เป็นคนนึงแหละที่จะเกิดบ้างในบางครั้งแต่ก็ไม่ได้เกิดบ่อยอะไรนะครับ
แต่ว่ายังไงก็แล้วแต่แหละมันก็ยังไม่ได้เป็นพาร์ทของความผิดปกตินะครับมันก็จะถือว่าเป็นการทํางานปกติของสมองนั่นแหละนะครับโอเคก็ประมาณนี้นะครับ episode
นี้ขอบคุณทุกทุกท่านที่เข้ามาติดตามรับ prior
ใหม่สําหรับวันนี้ลากันไปก่อนสวัสดีครับ