รายการนะครับ วันนี้จะพูดถึงเรื่องของการเทรนนิ่งกับฝั่งของนักศึกษานะครับ
จนยิ่ง อันนี้เป็นโปรเจคที่ผมไปร่วมกับทางฝั่งของ
t n i หรือก็คือสถาบัน เออเทคโนโลยีไทย ญี่ปุ่นนะครับ ก็
เอิ่ม จัดขึ้นในช่วงของวันที่ 34 พฤษภาคม ที่ผ่านมา นะครับ
ก็เรียกว่านักโนอยู่นะครับ ค่อนข้างใช้เวลาเต็มๆเลยก็คือ 9
ถึง 4 โมงเย็น 9 โมงถึง 4 โมงเย็นนะครับ แล้วก็ 2
วันติดเนี่ย โดยที่วันแรกแล้วก็ครึ่งวันที่ 2
นะครับ ก็มีเรื่องของการเทรนนิง ส่วนของโอวาร์ปท็อปเทน
นะครับ แล้วส่วนที่ 2 เอ่อ ของวันที่ 2 นะครับ
ก็จะเป็นเรื่องของ ซีเอฟนะครับ ซึ่งแน่นอนว่าโอเคมันก็สนุกแหละ
แต่ว่าก็แลกมาด้วยหลายๆอย่างนะครับ สิ่งหนึ่งที่ผมเห็นเลยแล้วก็รู้สึกดี
ก็คือเรื่องของการที่ ทางฝั่งของ ผู้เรียนเอง มีความกระตือรือร้น
และอยากเรียนรู้ นั่นคือสิ่งที่ผมเห็นและอย่างชัดเจน
ซึ่งถือว่าดีมากนะครับ ก็แสดงว่าเราก็อาจ
ในอนาคตอาจจะมีตัวของผู้เดินหรือผู้เข้ามาทางด้านสาย capacity มากขึ้นไม่มากก็น้อย
ซึ่งจริงๆ คนทั้งหมดที่เข้ามาเรียนรู้ประมาณ
60 กว่า คน 64 คน ถ้าผมจําไม่ผิดนะครับ ก็ก็ถือว่า
เป็น part นึงที่ค่อนข้างดีเลยนะครับ
ก็ถ้าไม่ถูกไขว้เขวไปที่ฝั่งของ a i
หรืออะไรก็แล้วแต่ที่เป็นเทรนด์ในช่วงที่หลังจากเค้าจบมหาลัยอะนะครับ ก็อาจจะมีมา กขึ้นในใน part
อื่นอื่น security อาจจะ let say ถ้าได้ซัก 30 คน
จากทั้งหมด 64 คนก็จะถือว่าดีมากแล้วนะครับ
ตัวของคนที่เข้าร่วมเองค่ะ มีทั้งตัวของนักเรียนแล้วก็นักศึกษานะครับทีนี้เนี่ย
อ่าผมค่อนข้างเห็นชัดเจนว่าจริงๆแล้วก็ก็เป็นเทรนด์ที่ที่ค่อนข้างชัดเจนก็คือ ระดับการเรียนการศึกษาจริงๆ
อาจจะไม่ได้เกี่ยวกับเรื่องของความ3ารถ แล้วถ้าพูดตามตรง
คนที่เป็นนักเรียน หรือก็คือมหาวิทยาลัย เอ้า
ขอภัยมัธยม อาจจะเก่งกว่าทางมหาลัยก็ได้
ถ้าเค้าสนใจในเรื่องนั้นนั้น จริงจริงคือผมยังยังเชื่อในเรื่องของเจนแซดที่ว่าโอเค
แม้ว่า จะมีเรื่องของเนื้อหามากมาย
มีเรื่องของตัวเออสิ่งดึงดูดมากมาย แต่ว่าถ้าสมมติว่าคนคนนั้นเนี่ยเค้าโฟกัสจริงจริงเนี่ย
ผมคิดว่ามีอะไรให้เค้าทําได้เยอะมาก แล้วก็มีศักยภาพสูงมาก
ในในโลกปัจจุบันนะครับ ในปี 2025 แล้วนะครับ ดังนั้น
ไม่แปลกใจเลยที่ตัวของนักเรียน บางคนเก่งกว่าตัวของนักศึกษา
มหาลัยนะครับ มันค่อนข้างชัดเจนในจุดนั้นมากๆ
ซึ่งซึ่งมันมองเป็นแง่ดีเนาะนะครับ กับอีกจุดหนึ่งที่ผมคิดว่า
ยังค่อนข้างตอบได้ยากในเรื่องของการปรับคัลเจอร์ การถามในห้องเรียนนะครับ
คือในส่วนนี้ต้องบอกตรงตรงคือผมพยายามพูดในตั้งแต่เดย์วันแหละที่สอนว่า เออเนี่ยจริงๆแล้วเนี่ย
ในส่วนของการสอนเนี่ย ผมอยากให้ถามเยอะๆนะ
เพราะว่าถ้าคุณไม่เข้าใจนั่นหมายความว่าจริงๆแล้วเนี่ย เออ
มันจะอาจจะมีบางเพื่อนบางคนที่เขาอาจจะไม่เข้าใจด้วยหรือเปล่านะครับ ดังนั้นเนี่ย
คุณจริงๆไม่ไม่จําเป็นต้องรอให้คนอื่นถาม คุณยกมือถามเลยก็ได้นะครับ
ซึ่งแน่นอนมันก็ตามสไตล์เด็กไทยคืออาจจะไม่ค่อยมีคนถามสักเท่าไหร่นะครับ ซึ่งก็ผมก็มองว่ามันมันคือความพยายามของเราแล้วแหละว่า
เออเราพยายามอยากจะให้เขาถามแล้วแต่สุดท้าย ถ้าเขาไม่ถามผมก็ทําไม่ได้อ่ะครับ
มันมันมันสุดแค่นั้นนะครับ แต่สิ่งอีกสําคัญอีกอย่างหนึ่งคือ
พอไม่ถามแล้วกลายเป็นว่า พอตอนทําแลปหรืออะไรเงี้ยครับแล้วเขาทําไม่ได้
เอิ่ม ด้วยความที่เขาไม่กล้าถามเนี่ย
มันเป็นจุดที่ผมรู้สึกเสียดายเวลาคําว่าเสียดายเวลาเนี่ยไม่ได้หมายความว่า เอ่อ
การต้องใช้เวลามากขึ้นกับตัวเด็กคนนั้นนะครับ แต่ผมหมายความว่าบางคนอาจจะมีติดข้อเดียวกันจุดเดียวกัน
ถ้าเราได้อธิบายในลักษณะเดียวกัน จุดเดียวกัน
ในคําถามที่มีคนสงสัยเหมือนกัน แต่เขาแค่ไม่กล้าถามเนี่ย
ผมคิดว่าเวลามันน่าจะ ใช้ได้มากขึ้น การสอนน่าจะดีมา
กขึ้นหมายถึงว่ามีแลปให้เล่นมากขึ้น หรือมีช่วงให้ให้เสริมข้อมูลต่างๆเพิ่มมากขึ้น
แต่ว่า พอ ตัวของคําถามไม่ได้ถูกถามขึ้นมาในเรื่องของตัวเนื้อหาการเรียนรู้นะครับ
มันก็เลยค่อนข้างทําให้ต้องลองให้ทุกคนไปได้พร้อมกับพร้อมกัน ซึ่งมันก็เป็นจุดที่ เออ
ถ้ามันถามแล้วทุกคนได้รับฟังมากขึ้น อาจจะดีกว่านี้อะไรอย่างเงี้ยครับ
ก็ก็ก็ถือว่าเป็นพาร์ทนึงที่ผม รู้สึกละกัน
แต่ว่าก็ทําอะไรไม่ได้ครับ ด้วยความที่เนเจอร์ของคนไทย
culture ของคนไทยด้วยแหละผม ผมว่างั้นนะ
มันก็เลยออกมาเป็นรูปแบบนั้นน่ะนะครับ ก็เลยไม่ค่อยมีคนกล้าถามสักหน่อย
แต่ว่าโอเค พอไม่ใช่เรื่องในเรื่องที่เราสอน
แต่ว่า เป็นเรื่องของพวกอื่นอื่น เช่น มีอาชีพอะไรบ้าง
จบเรื่องสายนี้ไปแล้วต้องทํายังไง หรือถ้าจบ
ถ้าอยากจะทํางานสายนี้ควรจะเป็นบริษัทไหนอะไรอย่างเงี้ยอ่า มีคนถามเหมือนกัน แต่ว่า พอ
เป็นเนื้อหาการเรียนรู้หรืออะไรอย่างเงี้ย คือบางคนพอไม่
เขาก็ไม่ได้ถามจริงๆแหละมันก็เลยกลายเป็นประเด็นนะครับ อีกส่วนหนึ่งที่เห็นเลยก็คือเรื่องของ
ณ ตอนนี้คอมของเด็กไม่ว่าจะเป็นตัวของมัธยมหรือมหาลัยเองเนี่ย
ผมคิดว่าทําแลปในเรื่องของไซเบสซีเคียวริตี้ได้สบายๆ เพราะว่าต่างคนต่าง
ติดตั้งเกมนู้นนี่นั่น แล้วก็ลงไว้เยอะเยอะนะ
ซึ่งแตกต่างกับตัวของของคนสมัยก่อนมากมาก เพราะว่าถ้าคนสมัยก่อนเองเนี่ยตัวของเครื่องมืออาจจะค่อนข้างช้าหรืออะไรก็แล้วแต่
แต่ว่าด้วยความที่เหมือนกับ โน๊ตบุ๊ค
และก็อะไรหลายหลายอย่างมันเร็วขึ้นมันมันมีการสเปกเพิ่มมากขึ้น ทุกอย่างถูกลง
ดังนั้นมันเลยกลายเป็นเครื่องที่ใช้งาน ต่างๆ
มันก็ดูมีความพร้อมมากขึ้นในการเรียนรู้อ่ะนะครับ ก็ก็ถือว่าเป็นข้อดี
นะ ครับ สุดท้าย ครับ เออผม ผมคิดว่า การเรียนรู้ ของผม เอง
อาจจะ ไม่ได้ ดี ที่ สุด นะ แต่ ว่า ผมยัง ยังคิด เสมอว่า
การเรียนรู้ ผสมกับ ตัวของ ชา เลนจ์ จิ้ง ก็คือ การเรียนรู้
ไป ด้วย ให้ เขาทํา ปฏิบัติ ไป ด้วย บวก กับ ตัว ของการ ชา เลนจ์
คือการ สร้าง แบบ สร้าง เซิร์ฟเวอร์ ขึ้น มาเลย ก็คือ ซี
เดฟ ไปอย่าง นี้ นะ ครับ ทําขึ้น มาแล้ว ไม่มีอะไร ที่ แบบ บอกเขา
เลยแล้ว ให้เขา ลอง เอง จากการ เรียนรู้ ที่ ผ่าน มาเนี่ย
ผมคิดว่า มันคือ การ สร้าง เสริม ประสบการ ณ ์ ที่ เหมาะสม ที่ สุด
แล้ว นะครับ เออจากตัวของฟีดแบคที่ผมอ่านอะไรอย่างเงี้ยมันก็ไม่มี
คือเขาค่อนข้างชอบในเรื่องของการทําแลปก่อน และทํา salanging ต่อมากๆนะครับ
ก็ก็หวังว่าจะเป็นประโยชน์ เอ่อ กับใครหลายๆคน
ถ้าสมมุติว่าต้องการจะสอน ใครก็ แล้วแต่ นะ ครับ ผมมอง
ว่ามี ทั้ง 2 แบบ เป็น การ ประสานกัน เป็น เรื่อง ที่
ดี ไม่ว่าจะ เป็น เรื่อง ของการ แลป คือ ตัวอย่าง ก่อน จากนั้น
เสร็จแล้ว ค่อย challaging โดย ที่ เป็น ราย เทส ติ้ง ของเขา
ผมคิดว่า เขาจะ ได้ใช้ ประสบการ ณ ์ จากการ เรียนรู้
จริงๆ มาลอง กับ สนาม ในใน ลักษ ณ ะ ที่ เขา ได้ลอง ผิดลอง ถูก
หลายๆ อย่างกับ ตัวของ lab ลํานั้น ขึ้นมา เพิ่ม เติม
นั่นเอง นะ ครับ ประมาณนี้ครับ ฝากไว้ใน episode
นี้ไม่มีอะไรมากครับ เป็นการบรรยายคร่าวคร่าวจากตัวของสิ่งที่ผมได้เห็นจากตัวของงาน
t n i กับตัวของsecretary และ sepa
ที่เข้าไปร่วมในพนันเท่านั้นเองนะครับ ก็ก่อนจากกันไปครับ
ก็ขอบคุณทางฝั่งของทีเอ็นไออีกครั้งนึงที่ให้โอกาสทางฝั่งของผมได้ให้ไปบรรยายแล้วก็ เอิ่ม
ขอบคุณทางฝั่งของทีมงานเซ็ปเป้9 นะครับ
ที่เตรียมตัวของไอวอเม้นท์การเรียนรู้ และก็ตัวของซีพีเอฟได้อย่างไม่มีปัญหาอะไรเลยนะครับ
โอเคไป ส่วนนี้ประมาณนี้นะครับ ขอบคุณทุกทุกท่านเข้ามาติดตามและพบกันใหม่สําหรับวันนี้
ลากันไปก่อน สวัสดีครับ