สวัสดีครับกำลังแข่งกับสิวก็ตีบา 10
พิการผมสุเมธจิตภักดีบดินทร์ดำเนินรายการนะครับอภิสทธิ์นิยะโมสถของวันจันทร์ซึ่งก็คือเรื่องของสคิวเดนะครับวันนี้จะพูดถึงเรื่องของเงินไม่ใช่เรื่องเล็กไม่ได้เที่ยวเรื่องใหญ่วิถีชาวเจนซากผู้เป็นนักผจญภัยในสายเลือดนะครับคืนนี้เป็นตัวของข้อมูลที่มาจากเดอะสแตนดาร์ดเวลท์นะครับซึ่งเอาจริงๆแล้วเนี่ยผมก็เรียกว่าเป็น เทรนด์ที่มันเห็นอย่างชัดเจนในช่วงหลายปีที่ผ่านมาไม่ว่าจะเป็นเรื่องของตัวการไม่ซื้อบ้านหรือว่าการใช้ชีวิตของคนรุ่นใหม่นะครับซึ่งเอาจริงๆแล้วโดยส่วนตัวผมก็ค่อนข้างเห็นด้วยในแนวคิดนี้นะเพราะว่าคนเราก็เกิดมาแค่แค่ครั้งเดียว
นะครับมาเล่าสู่กันฟังมาพูดคุยกันและกันว่าไอ้ตัวของเทรนด์ที่ว่าเนี่ยมันคืออะไรนะครับ หนึ่ง
ในเรื่องของตัวเจลศาสตร์นะครับที่ไม่เหมือนกับคนรุ่นก่อนเลยก็คือเรื่องของการใช้ชีวิตนะครับแม้ว่าด้วยวัยและก็จะยังคงเป็นกลุ่มคนรุ่นใหม่ที่ไม่ได้มีรายได้มากนักแต่ถ้าใครรายได้สูงก็โอเคแหละแต่สิ่งแรกที่พวกเขาคิดเสมอให้ความสำคัญไม่ใช่เรื่องของการออมไว้ข้างหน้าเพราะสิ่งที่สำคัญมากกว่าคือเวลาที่จะใช้ใช่จ่ายไปกับการเรียนรู้ชีวิตผ่านการท่องเที่ยวมากกว่า เรื่องนี้มีการสำรวจโดยบริษัทมอร์นิ่งคอลสาวนะครับถึงไลฟ์สไตล์ของชาวเจนแซดในสหรัฐอเมริกาและก็พบว่าเกินครึ่งของเจนแซดนั้นต่างเป็นนักเดินทางตัวยงโดยในปี
2,012 ที่ผ่านมาเฉลี่ยแล้วจะออกเดินทางท่องเที่ยวอย่างน้อย
3 ทริปอย่างต่ำ ลีลอดเกย์นะครับนักวิชาการนักวิเคราะห์ด้านการท่องเที่ยวและการบริการจากมอร์นิงคอนเซาอธิบายว่าให้ผู้แบบสั้นๆก็คือพวกเขาเติบโตในสังคมที่ให้ความสำคัญกับการท่องเที่ยวมากกว่าคนรุ่นก่อนๆข้อมูลจากมอร์นิ่งคอลสาวระบุว่า
5 0% ของชาวเจนซากนะครับเดินทางมากกว่า
30 ต่อปีในขณะที่ 30% จะท่องเที่ยวปีละ หนึ่ง สอง
ครั้งและก็ 17% คือไม่ท่องเที่ยวเลยซึ่งตัวเลขนี้นะใกล้เคียงกับตัวของคนรุ่นก่อนหน้าอย่างมีละเนี่ยนะครับแต่ถ้า
นำข้อมูลที่มาเปรียบเทียบกับคนรุ่นก่อนอย่างเจนเอ็กซ์เนี่ยจะพบเริ่มของความแตกต่างอย่างชัดเจนนะครับถ้าเป็นคนเจเนอเรชั่นเอ็กซ์เนี่ยจะเที่ยว 3 ครั้งขึ้นไปต่อปีแค่ 10%
และจะต่างกันมากในคนเบบี้บูมเมอร์ที่ท่องเที่ยว 3 ครั้งขึ้นไปต่อปีแค่ 35%
เท่านั้นจากข้อมูลพอจะสรุปได้ว่าตัวของเจนแซดนั้นไม่ได้ต้องการจะตรอให้เติบโตในหน้าที่การงานเงินรายได้สูงๆหรือหยอดกระปุกสะสมสำหรับการท่องเที่ยวแต่พวกเขาขอเลือกที่จะหาหนทางออกไปเที่ยวให้สอดคล้องกับงบประมาณในกระเป๋าที่มี ซึ่งด้วยข้อมูลการท่องเที่ยวที่หารายได้หาได้ง่ายดายแค่ปลายนิ้วสัมผัสในปัจจุบันทำให้การวางแผนการท่องเที่ยวอย่างประหยัดเป็นไปได้ง่ายมากขึ้นในขณะที่ผลการสำรวจโดยสตีลเล่นบีนะครับที่เปิดเผยเมื่อเดือนมีนาคมที่ผ่านมาระบุว่า
8 3 เปอร์เซ็นของคนรุ่นใหม่พร้อมจะลดค่าใช้จ่ายในสิ่งที่ฟุ่มเฟือยลงเพื่อให้ได้เที่ยวโดยระบุว่าชาวเจนซาใช้ง่ายอาจใช้จ่ายกับแฟชั่นแค่
7% ค่าอาหาร 12% ในขณะที่ใช้กับค่าเดินทางถึง 60%
ส่วนนายฉุกเฉินในการออกไปผจญภัยในโลกกว้างของพวกเขานั้นมาจากหลายเหตุผลด้วยกันโดย 3
แรงจูงใจสำคัญที่สุดของชาวจีนศาสตร์ในสถานก็คือ หนึ่ง การพักผ่อน สอง
การหลบหรือการหลุดพ้นและ 3 การใช้จ่ายวันเวลากับครอบครัวและเพื่อนฝูงในขณะที่เหตุผลลองลงมาก็คือเรื่องของการผจญภัยเรื่องสุขภาพจิตและก็การเปิดประสบการณ์วัฒนธรรมใหม่ๆโดยที่มอร์นิงคอนเซาระบุว่าพวกเขาวางแผนการท่องเที่ยวให้นานขึ้นเดินทางไปต่างประเทศมากขึ้นและไม่สนใจในประเทศที่เคยไปมาแล้วเรียกได้ว่าการใช้ชีวิตของชาวเจนแซดมีความเป็นตัวของตัวเองสูงมาก
ถึงแม้การไปเที่ยวบ่อยๆจะทำให้ทรัพย์จางบ้างแต่อย่างน้อยที่สุดก็คือการใช้จ่ายนั้นสิ่งที่จะได้รับตอบแทนกลับมานอกจากความสุขความสนุกและมิตรภาพแล้ว คือความรู้ประสบการณ์และสิ่งสำคัญที่สุดคือความทรงจำที่จะอยู่ด้วยกันตลอดไป
อันนี้เป็นตัวบทความที่ค่อนข้างชัดเจนในเรื่องของเทรนด์ที่มาในช่วงหลายปีให้หลังนี้นะครับแล้วจริงๆคือโดยส่วนตัวผมก็เป็นคน หนึ่ง
ที่เห็นด้วยในลักษณะแบบนี้คือผมไม่หล่อเอาจริงๆผมเคยพูดแล้วและในหลายๆแคทบอดแคสนะครับว่าผมไม่หล่อที่จะต้องผ่อนบ้านให้จบแล้วผมถึงจะต้องไปเที่ยวหรืออะไรเงี้ยผมเลือกที่จะไปเที่ยวต่างประเทศปีละครั้งจะเป็นประเทศใดก็แล้วแต่ล่ะก็เราต้องวางแผนในเรื่องของการเก็บเงินครับแต่ว่าพาร์ทนึงสำคัญคือการที่เราได้ไปใช้ชีวิต ที่อื่นที่เราได้เรียนรู้ถึงวัฒนธรรมถึงความทันสมัยถึงสิ่งที่มันแตกต่างจากที่เราเป็นอยู่ที่เราอยู่อาศัยเพื่อที่จะให้เป็นแรงบันดาลใจในสิ่งต่างๆภาค
หนึ่ง จริงๆในส่วนตัวของผมเองการทำตัวของเศษกาวหรืออะไรก็แล้วแต่เนี่ยมันก็มาจากแรงผลักดันจากการไปเที่ยวจากที่ต่างๆแล้วเราสะสมประสบการณ์การได้ประสบการณ์การเรียนรู้ต่างๆรวมถึงแม้กระทั่งเรื่องของการทัศนคติการให้การเลือกที่จะเลือกพรรคการเมืองไหนการเลือกที่จะดำเนินงานในธุรกิจอย่างไร
หรือการดำรงชีวิตอย่างไรหรือการมองภาพในอนาคตที่มันควรจะเป็นดีขึ้นได้มากแค่ไหนทั้งหมดทั้งสิ้นมาจากการที่เดินทางไปต่างประเทศทั้งสิ้นนะครับ สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่ผมมองว่ามันมันสำคัญกว่าถ้าเทียบกับการที่ต้องผ่อนบ้านให้หมดก่อนแล้วถึงค่อยไปเที่ยวหรือต้องรอให้ประมาณอายุ
56 10 ปีก่อนแล้วค่อยได้ไปเที่ยว สำหรับผมมันเป็นอะไรที่ช้าไป
เช่นเดียวกันผมก็คิดว่าตัวของเด็กสมัยใหม่ก็ค่อนข้างจะคิดแบบนั้นเช่นเดียวกันว่าเห้ยฉันต้องเที่ยวฉันได้พักผ่อนฉันได้เดินทางไปไหนต่อไหนฉันได้เห็นโลกกว้างมากขึ้นนั่นคือสิ่งที่เจนแซดณปัจจุบันเป็น นะครับเธออาจมองตรงแล้วก็อย่างที่เคยพูดครับในหลายๆครั้งมันไม่มีสิ่งใดสิ่งใดถูกสิ่งใดผิดนะครับมันขึ้นอยู่กับตัวของบริบทของคนคนนั้นการใช้ชีวิตของคนคนนั้นและก็รวมถึงคือภาระของคนคนนั้นเช่นเดียวกันนะครับดังนั้นมันไม่มีผิดไม่มีถูกอะไรทั้งสิ้นครับการจะคิดว่าจะผ่อนบ้านให้หมดก่อนจะไปโปะบ้านเยอะๆแล้วหลังจากนั้นค่อยไปเที่ยวหรือจะยังไงอะไรก็แล้วแต่มันแล้วแต่คนมองแล้วแต่คนคิดเลยนะครับ
เช่นเดียวกันครับก็ อย่าลืมที่จะให้เวลาอย่าลืมที่จะให้ตัวเองได้มีความสุขในเรื่องของการใช้ชีวิตบ้างละกันนะครับ
สำคัญสุดท้ายครับก็อย่าลืมออมเงินไว้เผื่อเวลาฉุกเฉินด้วยเป็นภาระที่สำคัญเพราะเราไม่ทราบเลยว่าเราจะเกิดอุบัติเหตุเมื่อไหร่เราจะมีการชี้ต้องใช้เงินเมื่อไหร่อย่างไรนะครับในสภาณีการออมเงิน เผื่อฉุกเฉินไว้ก็ถือเป็นเรื่องสำคัญเช่นเดียวกันนะครับโอเคพิสูจน์นี้ก็ประมาณนี้นะครับขอบคุณทุกๆท่านที่เข้ามาติดต่อแล้วสำหรับวันนี้ลากันไปก่อนสวัสดีครับ