สวัสดีครับกลับมาแข่งกับชิวโกตี๋บ้าเซ็กซ์เพกาผมสุเมธจิตภักดีปริ้นดำเนินรายการนะครับแอดมินสุริยะโสดของวันจันทร์ซึ่งก็คือเรื่องของสกิลเด่นนะครับวันนี้จะพูดถึงเรื่องของกฎ 10 23 10
ของการใช้เพาเวอร์พอยท์นะครับอันนี้เป็นเอาข้อมูลมาจากทางฝั่งของเพจที่ชื่อว่าเขียนไว้ให้เธอนะครับก็จะเป็นเรื่องของการนำเสนอตัวของเพราะอย่างไรให้มีประสิทธิภาพนะครับโอเคในโลกของการนำเสนอไอเดียทางธุรกิจไม่ว่าจะเป็นการนำเสนอโครงการทั่วไปหรือว่าประชุมตามปกติทั่วไปหรือแม้กระทั่งการไปผิดตัวงานกับทางนักลงทุนนะครับ โปรแกรมเพราะถือเป็นเครื่องมือสำคัญของผู้ประกอบการและก็พนักงานหรือแม้กระทั่งผู้บริหาร
ที่จำเป็นต้องใช้ในการนำเสนอนะครับ ทีนี้มันมีกฏของการนำเสนอเพาเวอร์พอยท์ของทางคุณกายคาวาซากินะคะผู้ที่เคยทำงานที่แอปเปิ้ลก่อนผันตัวเองมาเป็นนักลงทุนและก็เป็นที่ปรึกษาบริษัทระดับโลกหลายแห่งนะครับนอกจากนั้นคุณกายก็ยังเป็นที่นักเล่าเรื่องทางธุรกิจที่เก่งมากเขาเล่าถึงกฎการใช้งานเพาเวอร์พอยท์ของคุณกายมีกฏง่ายๆอยู่
3 ตัวครับ หนึ่ง คือ สไลด์แต่ละครั้งเนี่ยไม่ควรจะเกิน
10 สไลด์นะครับ สอง คือใช้เวลาพูดไม่ควรเกิน 20
นาทีและ 3 ควรใช้ฟอนต์ไม่เล็กกว่าไซส์ 30
นะครับหรือกด 10 23 10 นั้นเองนะครับเหตุผลที่เราควรเตรียมไม่ควรเกิน
10 สไลด์นั้นคุณกายบอกว่าเมื่อคนส่วนใหญ่มักจะไม่
3 ารถจดจำได้เกิน 10 คอนเซ็ปต์หลักทั่วไปในมุมมองของการนำเสนอโครงการใหม่ๆเพื่อชักชวนให้ลงทุนก็ควรจะประกอบไปด้วยปัญหาทางแก้บิสิเนสโมเดลอันตรายเทคโนโลยีมาร์เก็ตติ้งแอนด์เซลส์คอมเพทติชั่นทีมโปรดักชั่นไทม์ไลน์ละก็คอนทัวร์แอ็คชั่นในแบบ
ซึ่งในส่วนนำเสนอตรงส่วนนี้เนี่ยก็จะเห็นว่ามันจะเป็นเรื่องของการพยายามโฟกัสไปที่ตัวของหัวใจหลักของการนำเสนออย่ามีไส้เยอะเกิน 10
เพราะมันจะทำให้เยอะจนคนจำอะไรไม่ได้เลย รายการที่ สอง
ครับคือเราควรนำเสนอไมเคิลไม่ควรเกิน 20
นาทีนะครับเพราะว่าส่วนใหญ่การนัดประชุมกันจะมีเวลาเป๊ะนะครับประมาณ หนึ่ง
ชั่วโมงกว่าจะเสียบปลั๊กเปิดคอมหรืออะไรก็แล้วแต่เนี่ยก็จะหมดเวลาอยู่แล้วนะครับบางคนออกก่อนก็หายไป 10
นาทีแล้วนะครับคนส่วนใหญ่ก็มีความอดทนต่ำในการฟังและก็ยิ่งยุคสมัยนี้ก็ยิ่งมีสมิธสมาธิสั้นลงเรื่อยๆนะครับการฟังประมาณ 20
นาทีเนี่ยถือเป็นเรื่องเต็มที่แล้วนะครับนอกจากนั้นก็จะมีเวลาเหลือในการเรื่องของคิวเอ็นเอเคชั่นอานเซอร์นะครับ นักการที่ 3
ก็คือเรื่องของการใช้ฟอนต์ไม่เล็กกว่าไซส์ 30
นะครับเพราะเวลาทำเขาก็พลอยตัวเล็กๆนอกจากจะไม่อาจจะแสดงถึงความไม่มั่นใจในตัวเองที่ต้องใส่มาเพื่อลืมว่าเหยื่ออยู่แล้วนะครับก็ยังทำให้เราต้องมานั่งอ่านสไลด์ให้ผู้ฟังลักษณะกริยาแบบนี้เนี่ยบ่งบอกถึงความไม่รู้นะครับและก็ทำให้ผู้อ่านอ่านตามแล้วก็มักจะอ่านจบก่อนเราซะด้วยนะครับยิ่งใช้ฟอนต์เล็กยิ่งไม่น่าสนใจคนฟังต้องพยายามอ่านก็ยิ่งเหนื่อยนะแต่เราใช้ฟอนต์ใหญ่กล้าจะทำให้เราต้องทำเข้าใจเรื่องที่จะพูดมากขึ้นมั่นใจขึ้นและก็เล่าได้เป็นความเป็นธรรมชาติมากขึ้นนะครับ คุณกายให้คำแนะนำคำขำไว้อีกว่าถ้าไม่แน่ใจควรใช้ฟอนต์ใหญ่ใส่เท่าไหร่เนี่ยให้ดูว่าให้เอาอายุคนที่แก่ที่สุดในห้องแล้วหาร
สอง เอาก็ได้นะครับซึ่งจริงๆแล้วก็แล้วแต่หลักๆของแต่ละคนนะครับหลักสูตร
10 23 10 เนี่ยเป็นประโยชน์มากในการใช้เพาเวอร์พอยท์โดยมีการให้ตัวของคนฟังเป็น
ศูนย์ กลางโดยเฉพาะคนฟังที่ยุ่งประชุมทั้งวันมีสมาธิสั้นและความอดทนต่ำการควบคุมสไลด์ไม่ให้เกินไปกว่านี้เวลาไม่ให้ยืดเยื้อไปและก็ฟอนต์ที่ดูง่ายประกอบการฟังเพลินจึงเป็นพื้นฐานที่ดีที่จะปูทางไปสู่เรื่องที่เราอยากนำเสนอไม่เช่นนั้นแล้วแทนที่เพาเวอร์พอยท์จะเป็นเครื่องมือที่ทรงประสิทธิภาพ
อาจกลายเป็นอุปสรรคเอาง่ายๆอย่างที่เราคาดไม่ถึงเลยก็เป็นไปได้เหมือนกันนะครับ ก็อันนี้เป็นเรื่องของตัวการปรับการนำเสนอเนอะว่าเวลาที่เราใช้สไลด์เราสร้างสไลด์ขึ้นมาจะทำอย่างไรให้มันเข้าตากรรมการหรือว่าเค้าตัวของผู้ที่รับฟังได้อย่างเร็วที่สุดนะครับซึ่งไอ้กฎของ
10 23 10 นี่ก็ถือว่าเป็น การพยายามโฟกัสในตัวของหัวข้อหลักที่เราต้องการจะพูดจริงๆนั่นเองนะครับแต่ว่าอย่างที่พูดถึงครับในกรณีของการนำเสนอจริงมันก็มีหลากหลายรูปแบบนะครับดังนั้นเนี่ยพันนึงก็จะเป็นเรื่องของการพยายามปรับประยุกต์ให้กับเข้ากับตัวขององค์กรบริบทขององค์กรอีกต่างหากนะครับโอเคก็ประมาณนี้นะครับเอ็กโซนี้ขอบคุณข้อมูลดีๆและพบกันใหม่สำหรับวันนี้ลากันไปก่อนสวัสดีครับ