Bugünkü kitabımız martı çocuktan hangi resim daha güzel yazan
Gamze Tuncel demir, resimleyen sernur ışıkmış okuyalım bakalım
sayfalarımızı çeviriyoruz ve başlıyoruz.
O gün kitapmazı ve Kerem dinliyor Kerem okuyayım mı
kitabı? Ömer Selim hazır mısın?
Hazırım. Ada boya kalemlerini topladı.
Düzgünce masanın üzerine koydu düşünüyordu.
Nasıl bir resim yapsam güzel olur, nasıl bir resim yapsa
güzel olur. Sence ömer bütün malzemeleri
var. Yıldız.
Yalnız yaparsa mı güzel olur? Başka ne geliyor?
Aklına ne kadar? Güzel resimlemişler değil mi?
Bu kitabı ya tam sayfa olmuş, bak öğretmen ödev vermişti.
Sınıftaki herkes güzel bir resim yapıp getirecekti.
Bu dedi. Sonra öğretmen sınıfın bir
duvarını bu resimlerle süsleyecekti.
Hepsi bir arada kim bilir ne harika olacaktı, sen de böyle
okula gittiğinde yaptığın resmin okulun büdüvarına sınıfın müdür
varna sımasını ister misin? Enver çok gurur verici bir şey
değil mi? Insan çok mutlu olur.
Sanat eseri herkesin yaptığı resim kendi sanat eseridir.
Ada bütün gün düşünüp durdu ama ne çizeceğini bir türlü karar
veremedi. Sonra babasına sormak aklına
geldi baba, sence resim ödevim için ne çizmeliyim?
Çok ama çok güzel bir resim olmalı.
Babası o sırada gazete okuyordu. Biraz düşündü bence kovboyları
çizebilirsin, uçak güzel olurdu. Kovboy ne demek ömer sen biliyor
musun? Biliyorum.
Sen biliyor musun, kerim? Yaptık ulan birini.
Şapkası var başka neyi var? Gömleği var.
Başka. Batı var.
Evet, kovboy kovboy yapan en önemli şey at.
Kovboylar genelde ata biner ama ben kovboy çizemem baba dur sana
yardım edeyim. Babası adanın boya kalemlerini
eline alıp çizmeye başladı. Kovboyların başına ters yatmış 8
gibi duran şapkalar çiziyordu. Bir kenarda da atlar
geziniyordu. Ha işte oldu okula bunu
götürebilirsin. Adacığım babası çok mutlu
görünüyordu ama ada kovboylar okula götürmek istediğinden emin
olamadı. O sırada adanın annesi yanlarına
geldi. Ne yapıyorsunuz canlarım resim
yapıyoruz anne sence resim ödevim için ne çizmeliyim?
Meclissem daha güzel olur. Ah, bence bir kız çocuğu
çizebilirsin. Kat kat eteği olan bir elbise
giyebilir dur. Ben sana yardım edeyim.
Bu kez de annesi çizmeye başladı.
Çizdiği kız kat kat elbisesi ve ayakkabılarıyla bir prense
benziyordu. Hadi dedi.
Annesi adaya ben çizdim sen de içini boya bu ne ömer çok tatlı
değil mi? Kediler öyle ustaca izler seni
biliyor musun? Bir şey yaparken ada prenses
kıza baktı. Elbisesi hangi renk olsa daha
güzel olur diye düşündü. Kalemleri eline aldı ve kızı
baştan aşağı boyadı. Güzel olmuş mu ömer?
Bittiğinde resmi annesine gösterdi.
Anne nasıl olmuş prensesim? Annesi televizyon izliyordu ama
prensesler pembe giyer siyah değil ki dedi.
Hem ayakkabılarının birini farklı, diğerini farklı
boamışsın. Ada annesinin söylediklerini
düşündü zaten okul haberi prenses resimde götürmek
istemiyordu. Neyse daha vaktim var dedi.
Neyse anneyi ya demiş duydun beni ertesi gün cumartesiydi
adam. Sabah erkenden kalkıp
hazırlandı. Babası adayı dedesine götürmeye
söz vermişti. Hafta sonu orada kalacaktı.
Ada bazı hafta sonları dedesi ve babaannesini ziyaret etmeyi çok
severdi. Dedesinin güzel bir bahçesi
vardı. Bahçesinde birçok çiçek
yetiştiriyor. Adada bu bahçeyi çok seviyordu.
Her geldiğinde bahçede saatlerce vakit geçirecek bir şeyler
bulabiliyordu. Bahçeyi anlatmak ister misin?
Bize ömer bahçede neler var? Aaa küçükler, pembe yerler ve
arı. O pembe yerler, işte çiçekler.
Peki bu tarafta dedesi ne yapıyor?
Çiçek suluyor. Çiçek, cam köpek, gezi koruması
için. Asmışlar onları babaannesi öğle
yemeği için sofrayı kuruyordu. Yine birbirinden güzel yemekler
hazırlamıştı. Ada koşarak masaya geldi.
Sarmalara ağzına atmaya başladı. Babaannesi yavaş kısım boğazında
kalacak diyerek güldü. Dedesi de gülerek geldi ve hep
birlikte sofraya oturdular. Sermaye sermaye ömer biliyorsun
değil mi? Yaprak sarma çok güzel olur.
Yemeklerini yedikten sonra dedesi bahçeye indi.
Çayını her zaman bahçede çiçeklerin içinde içerdi.
Adada onun yanına gitti. Bahçedeki en sevdiği şezlongga
uzandı. Resim ödevi için ne çizeceği
hâlâ aklına takılıp duruyordu. Kovboylar mı, prenses mi yoksa
bir okul mu ya da bir ağaç ado tüm bunları düşünürken
uyuyakaldı. Rüyasında ayda değil ziyarete
gitmişti. Ay dede bana yardım etmelisin.
Resim ödevim için ne çizeceğimi bir türlü bulamadım.
Acaba ne çizsem güzel olur. Bana bir fikir ver ay de
parıltılar saçarak güldü. Düşündüğün şeye bak.
Kocaman uzay dolusu fikir var hayatta ne duruyorsun?
Haydi bak etrafına kaydede bakalım ben çok güzel yapmışlar
değil mi? Ada döndü ve etrafına baktı.
Yıldızlar ve gezegenler mutluluk içinde dönüyordu.
Ne çok yıldız var diyerek şaşırdı.
Ömer, bunlar hangi gezegenler? O uğran böyle ton.
Evet, öyle olsun hey, o da ne dedi?
Sonra da ada daha dikkatli baktı.
Bir de ne görsün kovboylar uzay boşluğunda at koşturuyordu.
Bak dünyasında yaman her şey olabilir.
Hayal gücümüzde her şeyi yapabiliriz, yaptırabiliriz
başını. Diğer yandan gelen sese çevirdi.
Siyah elbiseli prenses de oradaydı.
Bir kuyruklu yıldıza binmiş gülücükler saçarak uçuyordu.
Ailede sen ne çizdiysen güzel olan odur hem diyerek
konuşmasına devam etti. Hayal kurmak en güzel şeylerden
biridir. Bu yüzden kendi hayallerinden
yola çıkarak yaptığın resmin en güzeli olacağını emin
olabilirsin ada ay dede kocaman sarıldı kararını vermişti.
Pazartesi günü geldiğinde ada çok heyecanlıydı.
Öğretmen herkesten resimleri masalarına çıkarmalarını istedi.
Öğretmenin yardımıyla sınıfın bir duvarının baştan aşağı
resimlerle süslediler. Gerçekten harika görünüyordu.
Öğretmen, çocuklar isteyen ailesini çağırıp resim duvarını
gösterebilir dedi. Gülümseyerek öğretmen çocukların
zengin hayal dünyasından çok etkilenmiştir.
Adada kendi yaptığı resimle gurur duyuyordu.
Hayali kurduğu bir şeyi çizmişti.
Astronot kıyafeti içinde uzayda gezinen, kendisini bir
kitabımızın da sonuna geldik. Niye sonraki hikayede?
Görüşmek üzere.